غروب روز ۲۵ مهرماه سال ۱۳۶۳، نیروها به سوی اهداف خود حرکت کردند. نبرد با دشمن با فراخوان «یا اباعبدالله الحسین (ع)» از ساعت سی دقیقه بامداد در محور میانی (فصیل) آغاز شد و رزمندگان پس از ساعاتی از نبرد، در حدود ساعت ۹ صبح موفق به تصرف و پاکسازی ارتفاعات فصیل گردیدند.
چهار ماه پیش از آن، در روز ۱۹ دی‌ماه سال ۱۳۵۹، در جریان عملیات «ضربت ذوالفقار»، اگر چه دشمن از ارتفاعات میمک رانده شد، اما شمال و غرب این منطقه همچنان تحت سلطه او باقی ماند. این وضعیت تا طراحی و اجرای عملیات «عاشورا» به منظور آزادسازی ارتفاعات شمال میمک و دامنه غربی آن ادامه داشت.
هدف از این عملیات شامل انهدام تعدادی از نیروهای دشمن، تحمیل دفاع در دشت به دشمن، ایجاد تسهیلات در تردد از جنوب به غرب و بالعکس، همچنین ارتباط و پیوند جبهه‌های جناحین میمک، آزادسازی برخی از اراضی اشغالی و تأمین منطقه میمک از طریق تسخیر و تصرف ارتفاعات مهمی نظیر «گرگنی»، «فصیل» و «فرورفتگی میمک» بود.
تمامی منطقه عملیاتی دارای شیارها و ناهمواری‌های متعددی است که پراکندگی آن‌ها به شکل پیچیده‌ای به آن منطقه داده بود و نوع زمین نیز از خاک «رُس» و گاهی همراه با شن تشکیل شده که حرکت خودروها را با مشکلاتی مواجه می‌سازد. در فاصله تنگه‌های بینا و بیجار، ارتفاعات نسبتاً بلندی وجود دارد که بلندترین آن‌ها کوه میمک محسوب می‌شود. هرچه به سمت خاک عراق پیش می‌رویم، زمین به تدریج پست‌تر و تقریباً مسطح می‌گردد.
با این حال، فرماندهی و هدایت عملیات به قرارگاه «سلمان» سپرده شد و نیروهای عملیاتی بر اساس وظایف و اهداف مشخص به چهار دسته زیر تقسیم شدند:
قرارگاه سلمان:
فجر ۱:
سپاه: تیپ مستقل ۲۱ امام رضا (ع) با چهار گروهان تانک از تیپ زرهی ۲۸ صفر.
ارتش: تیپ یک لشکر ۸۱ زرهی با دو گردان.
فجر ۲:
سپاه: تیپ مستقل انصار الحسین (ع) که در احتیاط کل عملیات بودند و در طول عملیات درگیر نشدند.
فجر ۳:
سپاه: لشکر ۵ نصر با چهار گردان به همراه یک گروهان تانک از تیپ زرهی ۲۸ صفر.
ارتش: گردان ۲۱۱ تانک از لشکر ۸۴ پیاده.
فجر ۴:
سپاه: تیپ مستقل ۲۹ نبی اکرم (ص).
ارتش: یک گروهان از گردان ۲۱۱ تانک.
توپخانه: سه گردان از ارتش و دو گردان از سپاه.
بر مبنای شناسایی‌هایی که صورت گرفته بود، عملیات از سه محور زیر طراحی گردید: محور اول از ارتفاعات فصیل، ۳۵۰ و بانی- تلخاب در مأموریت «فجر ۱» بود. محور دوم از ارتفاعات فصیل و یال میمک معرفی شد که مربوط به مأموریت «فجر ۳» بود و اراضی فرورفتگی میمک در مأموریت «فجر ۴» به عنوان سومین محور عملیاتی شناخته شد.
بنابراین از غروب روز ۲۵ مهرماه سال ۱۳۶۳، نیروها به سمت اهداف تعیین‌شده حرکت کردند. درگیری با دشمن در حدود ساعت سی دقیقه بامداد با رمز «یا اباعبدالله الحسین (ع)» در محور میانی (فصیل) آغاز شد و رزمندگان پس از ساعاتی نبرد، موفق به تصرف و پاکسازی ارتفاعات فصیل در حدود ساعت ۹ صبح شدند. اما تلاش برای تصرف یال میمک (۳۴۸) به نتیجه دلخواه نرسید.
در محور جنوبی (فرورفتگی میمک) که درگیری ساعت ۲:۴۵ دقیقه آغاز گردید، اگرچه نیروها به برخی اهداف خود دست یافتند، اما با توجه به فقدان سنگرهای دفاعی و امکانات پشتیبانی، در پی پاتک زرهی دشمن ناچار به عقب‌نشینی شدند.
در محور شمالی (گرگنی)، نیروها که عمدتاً زمان خود را به خنثی‌سازی میادین مین و باز کردن معبر اختصاص داده بودند، در نهایت موفق شدند پس از مدت کوتاهی درگیری با دشمن، ارتفاع گرگنی را تصرف نمایند.
در این اثنا، دشمن با سازماندهی مجدد نیروهایش از صبح روز دوم، پاتک‌های سنگین خود را با توپخانه آتشین و حملات هوایی آغاز کرد و بارها با مقاومت نیروهای خودی مواجه گشت و تحت تلفات و صدمات ناچار به عقب‌نشینی گردید.
در نهایت، پس از چند روز درگیری میان دو طرف، مواضع تصرف‌شده تأمین شد و نتایج عملیات عاشورا به شکل زیر رقم خورد:
– بازپس‌گیری بیش از ۵۰ کیلومتر مربع از اراضی اشغالی.
– تصرف بخش قابل توجهی از ارتفاعات منطقه (فصیل – گرگنی).
– تهدید جاده بدره – مندلی.
– آزادسازی جاده مرزی خودی.
– کشته و زخمی شدن حدود ۱۵۰۰ نفر از نیروهای دشمن.
– به اسارت درآمدن ۱۹۰ نفر.
– انهدام تعدادی از تانک‌ها و خودروهای نظامی.
– به غنیمت گرفتن چهار دستگاه تانک، هفت دستگاه خودرو، شش قبضه تفنگ ۱۰۶ میلی‌متری، ۲۹ قبضه خمپاره‌انداز و تعدادی سلاح سبک و مهمات.