تعدادی از بشقاب‌ها و کاسه‌های سرامیکی از لعابی ساخته شده‌اند که شامل سرب است.
به نقل از تایم اسلایو، تحقیقات انجام‌شده نشان می‌دهد که برخی از بشقاب‌ها و کاسه‌های سرامیکی که از فروشگاه‌های زنجیره‌ای خریداری می‌شوند، با لعابی پوشانده شده‌اند که حاوی سرب، یک فلز سنگین سمی است که می‌تواند در صورت مصرف به اندام‌های مختلف آسیب برساند.
این مقاله به دنبال انتشار تحقیقاتی است که نشان می‌دهد به دلیل اثرات مضر سرب بر سیستم قلبی و عروقی، قرار گرفتن در معرض این فلز منجر به مرگ ۲.۳ تا ۸.۲ میلیون فرد در سال در سطح جهانی مرتبط شده است.
برآوردها نشان می‌دهند که حدود ۷.۸ میلیون کودک در رنج سنی صفر تا ۱۴ سال در آفریقای جنوبی به مسمومیت با سرب مبتلا هستند که معادل ۵۳ درصد از کل جوانان این گروه سنی است و به این معناست که آنان بیش از پنج میکروگرم سرب در هر ۱۰۰ میلی‌لیتر خون خود دارند؛ سرب در هر سطحی سبب افزایش خطر مشکلات بهداشتی می‌شود.
تحقیقات صورت‌گرفته نشان می‌دهد که پس از آزمایش لعاب‌ها، تقریباً ۶۰ درصد از اقلام دارای مقادیر بیشتری از حداکثر مجاز سرب، که توسط سازمان ملل تعیین شده (۰.۰۰۹ درصد از محتوای کل)، می‌باشند و به‌طور متوسط اقلام حاوی حدود ۴۷ برابر این مقدار است.
لعاب به عنوان پوششی مایع که بر روی سرامیک‌ها اعمال می‌شود، برای افزایش جلوه و مقاومت آن‌ها به کار می‌رود. پس از انجام این پوشش، سرامیک حرارت داده می‌شود تا براق شود. معمولاً سرب در لعاب‌ها برای افزودن رنگ و بهبود خواص ضدآبی آن‌ها به کار می‌رود، اما اگر سرامیک به اندازه کافی حرارت نبیند، لعاب به‌طور کامل خشک نمی‌شود. این مسأله در مورد ظروف سرامیکی به این معناست که احتمال دارد سرب به غذا یا مایعاتی که در این ظروف قرار دارند نفوذ کند، به‌خصوص اگر برای پخت یا نگهداری غذاهای اسیدی استفاده شوند.
کودکان ساکن در نزدیکی کارگاه‌های سفالگری ممکن است به مقادیر بیشتری از سرب در خون خود آلوده باشند. محققان بر این باورند که این کودکان در معرض گرد و غبار سربی هستند که توسط کارگاه‌های سفالگری اطراف تولید می‌شود.
گروهی از کارشناسان و مسئولان یونیسف بیانیه‌ای مشترک درباره مسمومیت با سرب در کشورهایی که در حال توسعه هستند، منتشر کردند. این بیانیه مطرح می‌کند که علی‌رغم هزینه‌های سنگینی که مسمومیت با سرب به حوزه‌های بهداشت، یادگیری و اقتصاد تحمیل می‌کند، مشکل جهانی مسمومیت با سرب در برنامه‌های بهداشت، آموزش و توسعه جهانی به‌طور تقریباً کامل نادیده گرفته شده است.