مهر: یافته‌های تازه از اسکن‌های MRI اختصاصی برای شناسایی این ارتباط، نشان می‌دهد که عضلات گردن ممکن است عاملی در بروز سردرد باشند.
به نقل از مدیسن نت، محقق دکتر «نیکو سولمان» از بیمارستان دانشگاهی Rechts der Isar در مونیخ، بیان کرد: «روش تصویربرداری ما اولین شواهد عینی در رابطه با درگیری مکرر عضلات گردن در سردردهای ابتدایی، از جمله گردن درد ناشی از میگرن، با استفاده از روشی برای کمی‌سازی التهاب ظریف درون بافت‌های عضلانی ارائه می‌دهد.»
افرادی که از سردردهای تنشی رنج می‌برند، معمولاً احساس سفتی در ناحیه سر و درد خفیف تا متوسط در دو طرف سر دارند. در مقابل، میگرن معمولاً با درد شدید و ضربان‌دار در یک طرف سر خود را نشان می‌دهد و ممکن است با علائمی چون تهوع، ضعف و حساسیت به نور نیز همراه باشد.
معمولاً گردن درد با سردردهای ابتدایی مرتبط است، اما تا به حال نشانه‌ای زیستی برای اندازه‌گیری التهاب و تحریک در عضلات گردن شناسایی نشده بود.
در این تحقیق، تیم پژوهش به بررسی درگیری عضلات گردن در سردردهای ابتدایی با استفاده از نوع خاصی از MRI پرداختند تا ارتباط میان فرکانس گردن درد و سردرد را مشخص کنند. محققان به اندازه‌گیری درد و تحریک عضلانی از طریق روشی به نام مقادیر T۲ عضلانی پرداخته‌اند.
این مطالعه شامل ۵۰ شرکت‌کننده، که عمدتاً زنان در رده سنی ۲۰ تا ۳۱ بودند، انجام شد. از این تعداد، ۱۶ نفر مبتلا به سردرد تنشی و ۱۲ نفر نیز دچار سردرد تنشی به همراه میگرن بودند، که با ۲۲ فرد سالم به عنوان گروه کنترل مقایسه شدند.
همه‌ی شرکت‌کنندگان تحت اسکن MRI سه‌بعدی Turbo Spin قرار گرفتند. ارتباطات موجود میان مقادیر T۲ عضلانی و وجود درد در ناحیه گردن، تعداد روزهای سردرد و تعداد نقاط درد قابل لمس در عضلات ذوزنقه‌ای تحلیل شد.
گروه مبتلا به سردرد تنشی به همراه میگرن بالاترین مقادیر T۲ عضلانی را به نمایش گذاشتند. مقادیر بالاتر T۲ عضلانی به‌طور چشم‌گیری با تعداد روزهای سردرد و وجود درد در گردن مرتبط بودند.
نقشه‌برداری از مقادیر T۲ عضلانی می‌تواند به منظور طبقه‌بندی بیماران با سردردهای ابتدایی و ارزیابی تأثیرات درمان‌ها مورد استفاده قرار گیرد.
سولمان خاطرنشان ساخت که درمان‌های غیرتهاجمی که بر دردهای عضلانی گردن تمرکز دارند، می‌توانند به اندازه داروها مؤثر و در عین حال ایمن‌تر باشند.