پارکینسون، یک بیماری عصبی است که به دلیل تخریب سلول‌های عصبی در منطقه‌ای کلیدی از مغز به وجود می‌آید.
از هلث، نتایج پژوهش‌ها نشان می‌دهد که تغییرات اندک در نحوه نگارش افراد می‌تواند نخستین نشانه وقوع بیماری پارکینسون باشد.
افرادی که به بیماری پارکینسون دچارند، معمولاً متوجه می‌شوند که دستخط آن‌ها نسبت به قبل کوچکتر و فشرده‌تر شده و همچنین ممکن است نوشتن برای مدت‌های طولانی‌تر برایشان دشوار شود.
این تغییرات به دلیل سفتی عضلات دست و انگشتان ناشی از پارکینسون ایجاد می‌شود، و دیگر نشانه‌های این بیماری شامل سفتی اندام‌ها و بروز مشکلات در ایستادن یا حرکت کردن است.
پژوهش انجام شده بر روی ۴۰ بزرگسال نشان داد که نیمی از این افراد در مراحل ابتدایی بیماری پارکینسون قرار دارند. از آن‌ها خواسته شد تا نام خود را بنویسند و برخی آدرس‌ها را کپی کنند.
تحلیل دستخط آن‌ها با دقت ۹۷.۵ درصد توانسته بود افراد مبتلا به پارکینسون را شناسایی کند.
نوشته‌های افراد بیمار کوچکتر بود و آن‌ها به آرامی قلم خود را فشار می‌دادند. همچنین زمان بیشتری قلم خود را در فضا نگه می‌داشتند.
پروفسور سارا روزنبلوم، محقق اصلی این مطالعه، گفت: نتایج به‌دست‌آمده از این تحقیق اهمیت بالایی دارد، چرا که در حین نگه‌داشتن قلم در فضا، ذهن بیمار در حال تدارک اقدام بعدی خود در فرآیند نوشتن است و نیاز به زمان بیشتر نشان‌دهنده کاهش توانایی شناختی فرد است.
تغییرات در دستخط ممکن است سال‌ها قبل از تشخیص پزشکی به وقوع بپیوندد، بنابراین می‌تواند سیگنال اولیه‌ای از نزدیک شدن بیماری باشد.
پروفسور روزنبلوم افزود: تشخیص تغییرات دستخط می‌تواند به شناسایی زودهنگام بیماری و اعمال مداخلات عصبی در زمان مناسب کمک کند.
نتایج این تحقیق در نشریه نورولوژی (Neurology) به چاپ رسیده است.