سکته مغزی زمانی به وقوع می‌پیوندد که یکی از رگ‌های خونی در مغز دچار پارگی شده و خون برای نواحی مختلف مغز نشت کند. بروز سکته مغزی همچنین ممکن است در اثر انسداد خون‌رسانی به مغز نیز اتفاق بیفتد.
این پارگی یا انسداد موجب منع رسیدن خون و اکسیژن به بافت‌های مغز می‌گردد. در صورت کمبود اکسیژن، سلول‌ها و بافت‌های مغزی آسیب جدی دیده و در مدت زمان کوتاهی، فرایند مرگ آن‌ها آغاز خواهد شد. از آغاز بروز سکته مغزی تا نجات بیمار حدود چهار ساعت و نیم فرصت وجود دارد، در غیر این صورت ممکن است فرد دچار معلولیت جسمی دائمی شود. عواملی نظیر فشار خون بالا، دیابت، سیگار کشیدن و کلسترول بالا از جمله عوامل خطر محسوب می‌شوند.
سکته مغزی اغلب به علت تشکیل لخته خون در عروق مغزی رخ می‌دهد که باعث مسدود شدن یکی از این عروق می‌گردد. همچنین می‌توان گفت که عروق خونی مغزی نیز ممکن است از دلایل دیگر این موضوع باشند و این مسئله سبب اختلال در جریان خون به مغز شده و منجر به نابودی سلول‌های مغزی می‌شود.
علائم بروز سکته مغزی
اگر گمان می‌کنید که فردی ممکن است سکته مغزی کرده باشد، باید به دقت علائم و نشانه‌های آن را زیر نظر داشته باشید و همچنین به زمان ظهور این علائم توجه کنید، چرا که مدت زمانی که این علائم در فرد ادامه دارند، تأثیر زیادی بر تصمیمات درمانی خواهد داشت.
مشکلات در تکلم و درک
ممکن است فرد دچار گیجی و افت تمرکز شود یا مانند افرادی که دچار لکنت زبان هستند، صحبت کند و در درک سخنان دیگران دچار مشکل گردد.
فلج یا بی‌حسی صورت و اندام‌ها
به طور ناگهانی ممکن است صورت یا یک دست و پای بیمار بی‌حس و ضعیف شود یا به طور کامل فلج گردد؛ به‌خصوص در یک طرف بدن. از فرد بخواهید هر دو دست خود را بالا ببرد و آن‌ها را در بالای سر نگه دارد، در صورتی که یک دست نتواند تعادل خود را حفظ کند و بیفتد، این نشانه‌ای از سکته مغزی است. همچنین اگر هنگام لبخند زدن، یک طرف دهان به صورت غیرطبیعی کج شده باشد، این نیز می‌تواند علامتی از سکته مغزی باشد.
سکته مغزی ممکن است زمینه‌ساز بروز بینایی مضاعف، از دست دادن بینایی در یک چشم یا تاری دید شود.
در حین بروز سکته مغزی، جریان خونی که به مغز می‌رسد ممکن است به دلیل اختلالی در جریان خون، مسدود یا قطع گردد. این موضوع می‌تواند منجر به ایجاد میگرن ناگهانی یا سردردهای شدید شود.
پارگی رگ‌های خونی در مغز ممکن است باعث بروز سفتی در ناحیه گردن یا شانه‌ها شود. در صورتی که بیمار نتواند چانه خود را به سینه برساند (با توجه به عدم وجود چاقی یا شرایط دیگر) باید به سرعت به مراکز درمانی منتقل شود.