در پایان سال ۲۰۱۳، باستان‌شناسی به نام سارا ریورز کوفیلد در یک مرکز فروش عتیقه‌جات واقع در ایالت مین آمریکا موفق به خرید یک لباس دوتکه زنانه از اواسط دهه ۱۸۸۰ میلادی برای کلکسیون شخصی خود شد.
اما وقتی که او این لباس ابریشمی خنکی با رنگ هلویی و نیمه‌فرسوده را به خانه آورد، ناگهان جیب مخفی‌ای را در آن پیدا کرد که حاوی یادداشت‌های رمزآلود بود.
یادداشت‌هایی که به طور مخفی درون درز سمت راست لباس قرار داشتند و بر روی کاغذهای مچاله‌شده نوشته شده بودند، به نظر می‌رسید حاوی کلماتی بی‌معنا هستند. عباراتی چون «بیسمارک، برگ، حذف، پول، بانک» و «بهار، برهوت، آستر، یک، خواندن، تازه‌کار» به چشم می‌خوردند.
خانم ریورز کوفیلد پس از کشف این لباس در وبلاگ خود مقاله‌ای درباره‌اش نوشت و امیدوار بود که کسی بتواند رمز این یادداشت‌ها را بگشاید. او نمی‌دانست که آیا این نوشته‌ها حاوی پیامی عاشقانه هستند یا معنایی دیگر دارند.
معمای کدگذاری لباس ابریشمی به مدت یک دهه حل نشده باقی ماند تا آنکه وین چان، تحلیل‌گری از مرکز علوم رصد زمین دانشگاه منیتوبا کانادا سرانجام به رمزگشایی آن موفق شد.
طبق گفته اداره ملی اقیانوسی و جوی ایالات متحده، چان به عنوان سرگرمی به رمزگشایی نوشته‌های کدگذاری‌شده پرداخته و برای یافتن معنای نکات مذکور، حدود ۱۷۰ کتاب مربوط به رمزنگاری از قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ را به دقت بررسی کرده است.
بالاخره، این پژوهشگر در مراجع مربوط به عبارات رمزی ارتش، در کتابی به نام «قصه‌های تلگراف و تاریخ پیام‌های تلگرافی» که در سال ۱۸۸۰ به چاپ رسیده بود، به عباراتی مشابه با آنچه در لباس پیدا شده بود، برخورد کرد.
او در یادداشت‌های خود بیان کرده است: «سبک نوشتاری رمزها و این واقعیت که هر کدام با نام یک مکان آغاز شده بود، تطابق نزدیک‌تری با متن پنهان‌شده در لباس ابریشمی داشت. این نکته کلیدی بود که منجر به رمزگشایی پیغام‌ها شد.»
این کد تلگرافی در واقع به وسیله واحد سیگنال ارتش ایالات متحده، از بخش ارتباطات ستاد مشترک، برای گزارش وضعیت آب و هوا تدوین شده بود و گزارشهای آب‌وهوایی شامل دما، بارندگی و جهات باد از مکان‌های مختلف در ایالات متحده و کانادا در تاریخ خاصی در سال ۱۸۸۸ به گیرنده‌ها ارسال می‌شد.
طبق اطلاعات اداره ملی اقیانوسی و جوی ایالات متحده، در آن زمان هنوز به تازگی به گزارشهای آب‌وهوایی تلگرافی دست یافته بودند و از آنجایی که قیمت پیام‌ها بر اساس تعداد کلمات تعیین می‌شد، آن‌ها را به صورت رمزی و فشرده ذخیره می‌کردند تا هزینه‌ها کاهش پیدا کند. علاوه بر این، به دلیل اینکه تلگرام‌ها توسط عده زیادی مورد بررسی قرار می‌گرفت، افراد و نهادهای زیادی تمایل داشتند که پیام‌های خود را به‌صورت رمزگذاری‌شده ارسال کنند.
برای مثال، در عبارت «بیسمارک، برگ، حذف، پول، بانک»، کلمات به این صورت تفسیر می‌شوند:
بیسمارک: ایستگاه اطلاع‌رسانی آب‌وهوایی بیسمارک واقع در ایالت داکوتای شمالی.
حذف: دمای ۵۶ درجه فارنهایت و فشار ۰.۰۸ جیوه.
برگ: دمای ۳۲ درجه فارنهایت در ساعت ۱۰ شب.
یک‌دلاری: وضعیت هوای بدون بارش و روشن و همچنین جهت وزش باد از سمت شمال.
بانک به معنای سرعت وزش باد ۱۲ مایل در ساعت و وضعیت مناسب آب و هوا هنگام غروب خورشید است.
خانم ریورز کوفیلد اشاره کرد: «قبل از اختراع تلگراف، پیش‌بینی وضعیت آب و هوا ممکن نبود و مردم به فشارسنج‌های خانگی اتکا می‌کردند.»
او افزود: «اکنون می‌دانیم که این رمز به چه معنایی بوده است ولی هویت صاحب لباس همچنان به عنوان یک معما باقی مانده است.»
آقای چان نیز با ابراز اینکه هنوز سؤالات دیگری در این خصوص در ذهنش وجود دارد، اظهار داشت: «چرا مشاهدات آب و هوایی به‌صورت رمزگذاری‌شده در جیب پنهان لباس نگهداری می‌شده است؟ انگیزه شخص از حفظ این پیام‌ها چه بوده است؟»
کارشناسان تاریخ شناسانه معتقدند که در دهه ۱۸۸۰، زنان زیادی در ایالت مین به عنوان ناظران ثبت آب و هوا برای ارتش فعالیت داشته‌اند و این لباس می‌تواند متعلق به یکی از آن‌ها بوده باشد.
منبع: یورونیوز