آمنه سادات ذبیح‌پور، خبرنگار پرسر و صدای صداوسیما، در توییتی عجیب به اظهار نظر پرداخت و نوشت: «اصلاً هم روشن نیست که ایران و پاکستان در این زمینه هماهنگ بوده‌اند!».
این پیام در میان افراد، به‌ویژه در دنیای رسانه، سر و صدای زیادی به پا کرد و بسیاری آن را تهدیدی علیه امنیت ملی و مضر برای دستگاه دیپلماسی کشور قلمداد کردند.
این طرز تلقی «من در جریان هستم» که فراتر از استانداردهای یک خبرنگار سیاسی به نظر می‌رسد، منشأش از کجاست؟ آیا ایران و پاکستان برای هدف‌گیری یک گروهک تروریستی در حال همکاری بوده‌اند؟ در این صورت، ادعای ذبیح‌پور در مورد این هماهنگی و بیان آن با لحنی تحریک‌آمیز و غیرمحترمانه، چه نظری درباره عواقب این حمله که به جان باختن زنان و کودکان انجامیده، دارد؟ آیا او این جنایات را نیز نشانه‌ای از همکاری ارزیابی می‌کند؟
این خبرنگار که در سال‌های اخیر خود را بصیر و انقلابی معرفی کرده، آیا نسبت به تأثیرات و ریسک‌های امنیتی که توییتش برای ایران به همراه دارد، آگاهی دارد؟ واکنش مردم سیستان‌وبلوچستان که بارها در معرض حملات تروریستی بوده‌اند، در قبال این اظهار نظر چه خواهد بود؟ در روزهایی که همه رسانه‌ها به دنبال ایجاد فضایی آرام به نفع امنیت روانی کشور هستند، پیام نسنجیده این خانم چه دلیلی دارد جز اینکه به راحتی سوژه را تحویل رسانه‌های ضدایرانی دهد؟ آیا خبرنگار صداوسیما به عنوان نماینده جمهوری اسلامی صلاحیت اظهارنظر در امور امنیت ملی را دارد؟
البته این نخستین باری نیست که ذبیح‌پور با توییت‌های غیرمحتاطانه‌اش به تهدیدی برای امنیت کشور تبدیل می‌شود. او پیش از این نیز در توییتی درباره دوربین‌های مترو در حادثه‌ای که برای آرمیتا گراوند پیش آمد، خوراک لازم را برای ضدانقلاب فراهم کرد و به خوبی به آنها یادآوری کرد که بر روی چه موضوعی تمرکز کنند؛ موضوعی که با اطلاع‌رسانی و شفاف‌سازی در روزهای ابتدایی به‌خوبی مدیریت شد، اما باز هم ذبیح‌پور با صحبت‌هایش کار را بدتر کرد.
در انتخاب‌های مجلس گذشته نیز، ذبیح‌پور بعد از تشکیل اجماع اصولگرایان واکنشی مثبت در توییت‌هایش ابراز کرد و نوشت که الحمدلله اصولگرایان به توافق رسیدند؛ توییتی که باز هم نشان‌دهنده رفتار غیر عقلانی یکی از برجسته‌ترین خبرنگاران صداوسیما در سال‌های اخیر بود و به نظر می‌رسد یا رسانه‌های ملی توجهی به توییت‌های کارمندانشان ندارند، یا به نوعی تمایل دارند ادعای حمایت رسمی صداوسیما از برخی گروه‌ها و جریانات سیاسی را تقویت کنند.
در حالی که پروتکل‌های رسانه‌ای در سرتاسر جهان به همین ترتیب است که خبرنگار موظف است خارج از قوانین و چهارچوب‌های رسانه‌ای دست به چنین اقداماتی نزند و در صورت بروز اشتباهات از سوی آنها با مجازات‌های سنگینی روبه‌رو خواهند شد. اما به نظر می‌رسد که خبرنگار صداوسیما نه‌تنها از این قاعده مستثنی است، بلکه کارنامه پر از اشتباهاتش حالا وارد عرصه امنیت ملی نیز شده است.
با گذشت بیش از ۲۴ ساعت از این توییت جنجالی و تا زمان نگارش این یادداشت، نه ذبیح‌پور واکنشی نشان داده و نه مدیرانش درباره این اظهار نظر بی‌پایه صحبتی کرده‌اند. با این حال، با توجه به سابقه این خبرنگار، اعلام عذرخواهی به‌شدت بعید به نظر می‌رسد، اما حداقل امیدواریم که این خودباوری‌های غیرضروری و خطرناک در ادامه کارهایش به پایان برسد.