تحقیقات تازه انجام‌شده نشان می‌دهد که اسکلت مرموزی که در زیر قصر متعلق به «ارنان کورتس» در مکزیک پیدا شده، به یک زن مربوط می‌شود.
این اسکلت که داخل گوری در ورودی کاخ «ارنان کورتس»، فاتح اسپانیایی که امپراتوری آزتک را سرنگون کرد، قرار دارد، برخلاف آنچه پیش‌تر تصور می‌شد، باقی‌مانده یک راهب اسپانیایی نیست. یافته‌های تحقیق جدید نشان می‌دهد که این استخوان‌ها به یک زن بومی میانسال تعلق دارد.
طبق گزارشی از «لایوساینس»، در اثر یک زلزله شدید به میزان ۷.۱ ریشتر در سال ۲۰۱۷، ایالت‌های «پوئبلا» و «مورلوس» در مکزیک، به همراه «مکزیکو سیتی» به شدت لرزیدند، که منجر به تخریب ساختمان‌ها و زخمی شدن هزاران نفر شد. کاخ «کورتس» که در سال ۱۵۳۵ میلادی بنا شده و اکنون به عنوان موزه فعالیت می‌کند، به شدت آسیب دید و نیاز به تعمیرات وسیع داشت که این عملیات در اوایل سال ۲۰۲۳ به پایان رسید. در روند این پروژه مرمتی، محققان تمام اشیاء داخلی موزه را مورد بررسی قرار دادند، از جمله یک گور که در ورودی کاخ به نمایش درآمده بود.
این گور که برای اولین بار در سال ۱۹۷۱ کشف شده بود، به حال خود رها شده و در ادامه دور آن دیوارکشی انجام شد و تابلویی در کنار آن نصب گردید که نشان می‌داد این فرد احتمالاً یک راهب اسپانیایی به نام «خوان لیوا» است. گروهی از تاریخ‌نگاران یک نسخه خطی قرن شانزدهمی را یافتند که داستان خوابیدن «لیوا» در کنار دیوار و چگونگی دفن او در کنار دروازه این ساختار قدیمی را روایت می‌کرد. همچنین باستان‌شناسان جنبه‌هایی از مهره‌های گردن این اسکلت را مورد بررسی قرار دادند و پیچی که به گردن آن وارد شده بود، با روایت «لیوا» همخوانی داشت. به همین دلیل، هویت این اسکلت به عنوان یک راهب شناسایی گردید.
با این حال، برخی شواهد دیگر درباره این گور مطابق با آنچه که برای یک راهب اسپانیایی قابل انتظار بود، از جمله نوع خاکسپاری جنینی، نبود.
مؤسسه ملی انسان‌شناسی و تاریخ مکزیک (INAH) در بیانیه‌ای که در تاریخ هجدم ژانویه منتشر کرد، هویتی کاملاً متفاوت برای این گور اعلام کرد: اسکلت مدفون در این گور در واقع متعلق به یک زن بومی بود.
دو پژوهشگر به نام‌های «مونتروسو ریواس» و «گارزا گومز» با بررسی بقایای باقی‌مانده از اسکلت به این نتیجه رسیدند که هر دو جمجمه و لگن نشان‌دهنده این است که این فرد مؤنث بوده و در زمان مرگ حدود ۳۰ تا ۴۰ سال سن داشته است. آن‌ها هیچ نشانه بارزی از مهره‌های گردن آسیب‌دیده که محققان در سال ۱۹۷۱ به آن اشاره کرده بودند، مشاهده نکردند. محققان دریافتند که موقعیت دفن جنینی‌مانند و صاف بودن جمجمه نشان از مبدأ بومی اسکلت دارد.