روزه دوپامین به‌عنوان نوعی روش مراقبتی یا درمانی با گرایش‌های شناختی در زمینه رفتارها معرفی می‌شود. در این تمرین یا مدیتیشن، هدف شما محدود کردن احساس نیاز به چک کردن گوشی همراهتان است و به تدریج تلاش می‌کنید این رفتار را تغییر دهید. به‌عبارتی، به‌طور ارادی از مواردی که به‌دلیل آن‌ها به شدت تحت تأثیر قرار می‌گیرید، مانند شبکه‌های اجتماعی، به‌مدت مشخصی فاصله خواهید گرفت.
حامیان این روش بر این باورند که دوره‌ای از خودداری به کاربران کمک می‌کند تا بتوانند با آنچه واقعا علاقه‌مند هستند، ارتباط برقرار کنند و در عین حال رابطه‌ای سالم‌تر با فناوری داشته باشند.
بر طبق گزارش یورونیوز، در عین حال برخی از منتقدان بر این باورند که شواهد کافی برای تأیید این ادعا و اثربخشی این روش وجود ندارد. با این حال، محققانی که تحقیقات آنان در خصوص استفاده بیش از حد از رسانه‌های اجتماعی متمرکز است، معمولاً با این نظر موافق‌اند که برگزاری سم‌زدایی دیجیتال می‌تواند ایده‌ای مؤثر تلقی شود.
داریا کاس، روانپزشک و استاد روانشناسی در دانشگاه ناتینگهام ترنت خاطرنشان می‌کند: «من به‌طور کامل از روزه رسانه‌های اجتماعی حمایت می‌کنم. گذراندن یک آخر هفته به‌منظور بازنشانی عادات کافی است تا وابستگی به رسانه‌های اجتماعی کاهش یابد.»
یک آخر هفته برای بازنشانی رفتارها کافی است تا استفاده اعتیادگونه به رسانه‌های اجتماعی از بین برود.
خانم کاس اظهار می‌دارد: «تحقیقات من نشان می‌دهد که گذراندن اوقات با دوستان و خانواده به شکل آفلاین و دور از رسانه‌های اجتماعی، احساسات مثبت را تقویت کرده و ارتباطات بین فردی را مستحکم‌تر می‌سازد. به همین ترتیب، ملاقات با یک دوست برای نوشیدن قهوه ممکن است تجربه‌ای خوشایندتر از چت کردن با آن‌ها در برنامه‌های پیام‌رسان باشد.»
دوپامین، که به‌عنوان ناقل پیام‌های عصبی شناخته می‌شود، به دلیل نقشی که در سیستم پاداش‌دهی مغز ایفا می‌کند، به مولکول «احساس خوب» نیز معروف است. اما نکته تنها به لحظه‌ای که از آن لذت می‌بریم ختم نمی‌شود، بلکه گیرنده‌های دوپامین در مغز پیش‌بینی می‌کنند که خبر خوشحال‌کننده‌ای در راه است و این موضوع ما را وادار می‌کند تا به‌طور مکرر گوشی‌های خود را چک کنیم.
بازی‌های موبایلی و شبکه‌های اجتماعی به‌خوبی از این جبر ناخودآگاه پشتیبانی می‌کنند.