دکتر محمدرضا قاسمی، متخصص پوست و مو، بیان کرد که اصطلاح شوره سر به‌عنوان یک مفهوم کلی به‌کار می‌رود و عواملی متعدد در بروز و تشدید آن نقش دارند. او توضیح داد که شوره سر نتیجه رشد میکروبی طبیعی به نام مالاسزیا روی پوست سر است که باعث تولید مواد اسیدی می‌گردد و این خود می‌تواند منجر به قرمزی پوست شود. زیرا این میکروب به چربی علاقه‌مند است و با توجه به چربی بالای پوست سر، این وضعیت به عنوان درماتیت سبورئیک شناخته می‌شود. این بیماری بیشتر نواحی پوست سر، ابروها و همچنین گوش را تحت تأثیر قرار می‌دهد و به‌ویژه در دوران بلوغ نمایان‌تر می‌گردد.
این عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران افزود: شوره سر علاوه بر نوع چرب، دارای نوع خشک نیز هست؛ که ممکن است در شرایطی مانند کم‌کاری تیروئید یا تعریق زیاد، تشدید شود، یا در خانم‌هایی که دچار پوسته‌پوسته شدن و تغییرات رنگی شدید در پوست سر می‌گردند، دیده شود که به آن شوره خشک گفته می‌شود.
وی همچنین ادامه داد: بر اساس نوع حساسیت‌های افراد، می‌توان شاهد بروز شوره سر باشیم. این حساسیت و آلرژی ممکن است به‌صورت ارثی منتقل شود، بنابراین شوره سر نیز می‌تواند ارثی باشد. اما شوره سر چرب اغلب از پشتوانه ژنتیکی برخوردار نیست و از آنجا که این میکروب طبیعی است، ریشه‌کنی آن ممکن نیست. به همین دلیل در مواجهه با شوره چرب، هدف اصلی ما کنترل و درمان آن است که متخصص مربوطه راه‌کارهای درمان را پزشک ارائه خواهد داد و لذا فرد می‌بایست به پزشک مراجعه کند.
قاسمی در ادامه خاطرنشان کرد: در نوع شوره چرب، ممکن است میزان چربی در نقاط مختلف سر متفاوت باشد و این تغیرات بر شدت شوره تأثیر می‌گذارد. فردی که به‌طور مکرر جلوی سر خود را دستکاری می‌کند، ممکن است تحریک چربی‌ها را افزایش دهد.
متخصص پوست و مو در خاتمه تأکید کرد: درماتیت سبورئیک چرب می‌تواند پوست را درگیر کند و نواحی مانند ابرو، خط خنده و شیارهای کنار بینی را شامل می‌شود که همگی انواعی از شوره چرب به شمار می‌روند و درمان آن‌ها نیز یکسان است؛ هرچند که نواحی بروز شوره متفاوت است.