مقاله‌ای که به تازگی در نشریه پزشکی معتبر نورولوژی آمریکا به چاپ رسیده، با ارائه یافته‌های یک مطالعه جدید، نشان می‌دهد که افرادی که در دوران کودکی خود یک یا چند واقعه آسیب‌زا (تروما) را تجربه کرده‌اند، در سنین بزرگسالی با ۴۸ درصد افزایش خطر ابتلا به عارضه سردرد مواجه هستند.
به گزارش «یواس‌اس تودی»، این تحقیق بیان می‌کند که تأثیرات روحی ناشی از چنین تجربیاتی در بدن باقی می‌ماند و می‌تواند به شکل نشانه‌های فیزیکی بروز کند.
نویسندگان این مقاله بر اهمیت توجه متخصصان به آسیب‌های روحی و تروماهای دوران کودکی در روند درمان سردرد تأکید می‌کنند.
علاوه بر آن، کارشناسان بر این باورند که ممکن است شیوع سردردها در پی پاندمی کووید۱۹ افزایش یافته باشد، به‌طوری که آمار مبتلایان به سوءمصرف مواد، بیماری‌های مزمن و دیگر آسیب‌های روحی در این دوران به طور محسوسی افزایش یافته است.
«کاترین کراتسولاس»، نویسنده ارشد این تحقیقات و مدرس دانشگاه هاروارد، در این خصوص بیان می‌کند: این یافته‌ها نمی‌توانند نادیده انگاشته شوند. در حالی که مشخص نیست این نتایج در آینده چه تأثیری خواهند داشت، ما به وضوح با یک مسئله جدی مواجه هستیم.
سردرد و تاثیرات آسیب‌های دوران کودکی
این مطالعه بزرگ، شامل مشارکت بیش از ۱۵۴ هزار نفر از ایالات متحده و ۱۸ کشور مختلف است.
متخصصان دانشگاه هاروارد در تجزیه و تحلیل‌های خود دریافتند که با افزایش تعداد حوادث آسیب‌زا در زندگی افراد، احتمال ابتلا به سردرد نیز به طور معنی‌داری افزایش می‌یابد. افرادی که از تجربیات آسیب‌زننده (تروماتیکی) صحبت کردند، با ۲۴ درصد افزایش در خطر ابتلا به اختلال سردرد مواجه بودند.
در این پژوهش، انواع تروما در دسته‌های مختلف طبقه‌بندی شدند؛ آزار جسمی، سوءاستفاده جنسی، آزار عاطفی، تهدید به خشونت و درگیری‌های خانوادگی جدی به عنوان آسیب‌های تهدیدآمیز شناخته شدند.
ارتباط آسیب‌های دوران کودکی با سردرد یا میگرن
از طرف دیگر، تجارب شامل اهمال، ناملایمات اقتصادی، زندانی بودن یکی از اعضای خانواده، طلاق، جدایی یا فوت والدین و زندگی در خانواده‌ای که فردی دچار بیماری روانی، ناتوانی مزمن یا سوءمصرف الکل و مواد مخدر داشته، به عنوان آسیب‌های فقدان دسته‌بندی گشتند.
متخصصان دریافتند که افرادی که با آسیب‌های تهدیدآمیز دست و پنجه نرم می‌کنند، به طور میانگین ۴۶ درصد بیشتر دچار سردرد هستند، در حالی که آسیب‌های فقدان نیز با افزایش ۳۵ درصدی در میزان ابتلا به سردرد همراه هستند.
تأثیرات تروما یا آسیب شدید بر مغز
به عقیده متخصصان، تهدید و فقدان به روش‌های مختلفی بر روی مغز اثر می‌گذارند.
دکتر «میا مینن»، مدیر تحقیقات سردرد در نیویورک، در این باره می‌گوید: آسیب‌های شدید تهدیدآمیز بر روی فرایند شکل‌گیری هیپوکامپ، آمیگدال و دیگر بخش‌های مغز که در پردازش عاطفی نقش دارند، تأثیرگذار است.
او ادامه می‌دهد: فقدان نیز بر رشد مغز تأثیر منفی دارد. کودکانی که مورد بی‌توجهی قرار می‌گیرند، نمی‌توانند توجه و حمایتی را که موجب ایجاد ارتباطات سالم در مغز می‌شود، دریافت کنند. به این ترتیب، تغییرات در الگوهای ارتباطی ممکن است با سردردهای بزرگسالی در ارتباط باشد.
به گفته مینن، هورمون‌های مرتبط با استرس مانند کورتیزول که در شرایط آسیب‌های شدید، نظیر اختلال استرس پس از سانحه، آزاد می‌شوند، می‌توانند باعث بروز سردرد شوند.
اهمیت مداخله زودهنگام
سردردها و اختلالات میگرنی می‌توانند ناتوان‌کننده باشند و رهایی از آن‌ها با مصرف داروهای مسکن عادی به راحتی امکان‌پذیر نیست.
ارتباط آسیب‌های کودکی با سردرد یا میگرن
مینن می‌افزاید: میگرن واقعاً فرساینده است و متأسفانه زندگی افراد را در پربارترین سال‌های دوران زندگی‌شان مختل می‌کند.
همچنین دکتر «مگان پورسر»، روانشناس کودکان در دانشگاه تگزاس، اظهار می‌کند: سردردها و اختلالات میگرنی تأثیر بسزایی بر کودکانی می‌گذارند که به سبب آن ممکن است به طور مکرر از مدرسه، فعالیت‌های فوق‌برنامه و تعاملات اجتماعی عقب بمانند.
اشخاصی که از سردرد در دوران کودکی رنج می‌برند احتمال دارد در بزرگسالی نیز از این مشکل رنج ببرند. بنابراین ضروری است که قبل از آنکه این مشکلات در آینده بر روی تحصیلات، شغل یا زندگی اجتماعی تأثیر بگذارد، بررسی و غربالگری لازم در خصوص آسیب‌های شدید یا تروما انجام شود.
متخصصان اطفال باید زمینه لازم را برای درمان کودکانی که با سردردهای مزمن دست و پنجه نرم می‌کنند، فراهم آورند.