محققان نجوم به تازگی به این نتیجه رسیده‌اند که یکی از قمرهای کوچک سیاره زحل به نام میماس ممکن است در زیر لایه یخی ضخیم خود، اقیانوس مایعی را پنهان کرده باشد. این کشف حاکی از آن است که میماس می‌تواند شرایط لازم برای وجود حیات را فراهم کند.
این قمر با دهانه‌هایش، به ویژه دهانه بزرگ هرشل، به خاطر شباهتش به سلاح لیزری تخیلی در فیلم‌های «جنگ ستارگان»، گاهی با «ستاره مرگ» مقایسه می‌شود.
طبق گفته‌های تیم تحقیقاتی، یافته‌های جدید نشان می‌دهد که میماس می‌تواند به عنوان یک “کاندیدای برتر” برای جستجوی منشأ حیات در نظر گرفته شود.
کارشناسان بر این باورند که حیات در زمین، میلیاردها سال پیش در محیط‌های آبی اولیه مشابه آنچه در میماس وجود دارد، آغاز گردیده است. به عقیده ستاره‌شناسان، آب مایع در میماس، کوچک‌ترین قمر زحل، تقریباً بین ۵ تا ۱۵ میلیون سال قبل شکل گرفته است که این مسأله آن را نسبت به اقیانوس‌های زمین، که عمر آن‌ها به بیش از چهار میلیارد سال می‌رسد، بسیار جوانتر می‌سازد.
این قمر کوچک به نظر می‌رسید که هیچ نشانه‌ای از فعالیتی نداشته باشد و آخرین مکانی بود که در آن احتمال وجود اقیانوس زیرسطحی مد نظر قرار گرفته بود.
اما دانشمندان می‌گویند که برخلاف تمامی پیش‌بینی‌ها، به نظر می‌رسد که میماس اقیانوسی در عمق ۲۰ تا ۳۰ کیلومتری زیر سطح یخ خود دارد؛ بنابراین به گروهی از قمرها می‌پیوندد که تصور می‌شود اقیانوس‌های زیرسطحی دارند، نظیر قمرهای اروپا و گانیمد در سیاره مشتری و تیتان و انسلادوس در سیاره زحل.
دکتر نیک کوپر، پژوهشگر افتخاری در دانشگاه کوئین مری لندن، به این نکته اشاره کرد: “میماس قمر کوچکی است که قطر آن حدود ۴۰۰ کیلومتر است، و ظاهر دهانه‌دار آن هیچ نشان از اقیانوس پنهان زیر خود ندارد. این کشف باعث می‌شود میماس به یک باشگاه منحصر به فرد از قمرهایی که دارای اقیانوس هستند، بپیوندد، از جمله انسلادوس و اروپا، اما با یک تفاوت خاص: اقیانوس آن به شکلی قابل توجه جوان است و سن آن تنها به ۵ تا ۱۵ میلیون سال برآورد می‌شود.”
در مطالعه‌ای که در مجله Nature منتشر شد، گروهی به رهبری دکتر والری لینی از رصدخانه پاریس در فرانسه اطلاعات دریافتی از فضاپیمای کاسینی ناسا را تحلیل کردند.
کاسینی پیش از آن که ماموریتش با برخورد به زحل در سال ۲۰۱۷ به پایان برسد، به مدت بیش از یک دهه زحل و قمرهای آن را مورد مطالعه قرار داد.
با بررسی دقیق تغییرات ظریف در مدار میماس، دانشمندان موفق به استنباط وجود یک اقیانوس پنهان و تخمین اندازه و عمق آن شدند.
آن‌ها خاطرنشان کردند که این نتایج همچنین دلیلی بر رد احتمال وجود یک هسته سنگی در میماس بود و گفتند که تنها سناریو سازگار با مشاهدات موجود، وجود اقیانوس‌های داخلی جهانی است.
این تیم تحقیقاتی تاکید کرد که کشف آن‌ها نشان می‌دهد حتی قمرهای کوچک و به نظر غیرفعال نیز ممکن است حامل اقیانوس‌های پنهانی باشند که شرایط لازم برای شکل‌گیری حیات را فراهم می‌کنند.
دانشمندان اشاره کردند که ایده وجود اقیانوس‌های “جوان” در قمرهای نسبتاً کوچک یخی می‌تواند آن‌ها را به انجام “بررسی جامعی از قمرهای یخی متوسط در سراسر منظومه شمسی” ترغیب نماید.
منبع: ایندیپندنت