بر اساس اطلاعات ارائه‌شده توسط ناسا، قمر یخی سیاره مشتری به نام «اروپا» به‌طور میانگین روزانه 1000 تن اکسیژن تولید می‌کند، که این مقدار می‌تواند نیازهای روزانه تقریباً یک میلیون نفر را برآورده کند. پیشتر، دانشمندان به این باور بودند که میزان تولید اکسیژن در این قمر فراتر از این مقدار است. به‌طور کلی، داده‌های جدید باعث تغییر در تصورات قبلی محققان نسبت به این قمر یخ‌زده شده است.
مقاله‌ای که در نشریه نیچر منتشر شده، نشان‌دهنده این است که سطح یخی قمر اروپا به میزان کمتری اکسیژن نسبت به آنچه دانشمندان انتظار داشتند، تولید می‌کند. با این حال، اروپا یکی از محتمل‌ترین مکان‌ها برای کشف حیات خارج از زمین محسوب می‌شود. شواهد به‌دست‌آمده از مأموریت گالیله نشان می‌دهد که این قمر در زیر لایه یخی خود دارای اقیانوسی است که حجم آن تقریباً دو برابر اقیانوس‌های روی زمین است. همچنین، کف این اقیانوس با سنگ‌های زیرین در تماس است و تعامل میانه آب و سنگ‌ها موجب تولید انرژی می‌شود که این قمر را به یک نامزد اصلی برای میزبانی از حیات تبدیل می‌کند.
اکسیژن در قمر اروپا سیاره مشتری
به نقل از ناسا، اگر حیات در اروپا وجود داشته باشد، این احتمال وجود دارد که به شکل میکروب‌ها یا حتی موجودات پیچیده‌تر باشد؛ اما به‌طور قطع بعید است که چنین میکروبی بتواند در سطح یخی این قمر زندگی کند و به احتمال زیاد باید در اقیانوس زیرین آن وجود داشته باشد.
اگرچه وجود آب برای حیات حیاتی است، اما تنها عنصر ضروری برای زندگی به شمار نمی‌آید. دانشمندان به دنبال تعدادی مواد شیمیایی دیگر هستند که یکی از آن‌ها اکسیژن است. در حال حاضر، فضاپیمای جونو ناسا که در حال گردش به دور مشتری و قمرهای آن است، دقیق‌ترین برآورد از تولید اکسیژن در اروپا را ارائه کرده است. بر اساس اطلاعات جمع‌آوری‌شده توسط این فضاپیما، سطح تولید اکسیژن در این قمر تقریباً 86 برابر کمتر از میزان تخمین زده‌شده قبلی است.
فرایند تولید اکسیژن در قمر اروپا به‌طور قابل‌توجهی با زمین متفاوت است. در حالی که بر روی زمین گیاهان از طریق فرایند فتوسنتز اکسیژن تولید می‌کنند، در اروپا این گاز از طریق واکنش‌های ناشی از سیاره مشتری به دست می‌آید. مشتری با تابش شدید خود، اروپا را در معرض ذرات پرانرژی قرار می‌دهد. در نتیجه، تعامل این ذرات با یخ‌آب منجمد (H2O) روی سطح قمر، منجر به تولید اکسیژن می‌شود.
با این حال، هنوز برای دانشمندان روشن نیست که این اکسیژن به کجا می‌رود و چرا مقادیر تولیدی آن کمتر از آن است که پیشتر فکر می‌شد.
منبع: دیجیاتو