با در نظر گرفتن ریتم پرشتاب زندگی امروزی و نیازهای فراوان والدین، مشاغل و فشارهای روزمره، خواب به‌طور معمول در اولویت‌های دوم قرار می‌گیرد. با این حال، نمی‌توان از اهمیت خواب کافی چشم‌پوشی کرد، چرا که به‌تازگی با شیوع بیماری‌های مزمن همچون دیابت نوع دو ارتباط مستقیمی یافته است.
به نقل از ارث، تحقیقات نگران‌کننده‌ای که محققان دانشگاه اوپسالا در سوئد انجام داده و در JAMA Network Open منتشر کرده‌اند، نشان‌دهنده رابطه بحرانی میان مدت زمان خواب و خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ است و تاکید می‌کند که یک رژیم غذایی سالم به تنهایی ممکن است برای کاهش این مسئله کافی نباشد.
کریستین بندیکت، محقق ارشد این مطالعه و دانشیار خواب در دانشگاه اوپسالا، اظهار داشت: به‌طور کلی توصیه می‌کنم خواب را در راس اولویت‌ها قرار دهید، هرچند که می‌دانم به‌ویژه برای والدین همیشه این کار ممکن نیست.
این تحقیق به تجزیه و تحلیل تأثیرات ناشی از کمبود خواب بر روی قابلیت بدن در پردازش قند می‌پردازد، که یکی از عوامل کلیدی در دیابت نوع ۲ محسوب می‌شود. این وضعیت می‌تواند جذب انسولین را مختل کرده و باعث افزایش سطح قند خون شده و در طول زمان به نابودی جدی اعصاب و عروق منجر شود.
خواب ناکافی به‌روشنی با دیابت نوع ۲ در ارتباط است. دایانا نوگا، پژوهشگر خواب در دانشگاه اوپسالا می‌گوید: یافته‌های تحقیقات قبلی نشان می‌دهد که خواب‌های کوتاه و مکرر در طول روز، خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را افزایش می‌دهد، در حالی که عادات غذایی سالم مانند مصرف منظم میوه‌ها و سبزیجات می‌تواند این خطر را کاهش دهد.
او در انتها خاطرنشان کرد: با این حال، هنوز مشخص نیست که آیا افرادی که به‌طور جدی کم خواب هستند، با رعایت تغذیه سالم می‌توانند خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را کاهش دهند یا خیر. این عدم قطعیت محققان را ترغیب ساخت تا یکی از بزرگترین پایگاه‌های داده‌ای جمعیت در جهان را بررسی نمایند.
پژوهشگران با تحلیل داده‌های سلامت و سبک زندگی تقریباً نیم میلیون شرکت‌کننده در بریتانیا در طول یک دهه، ارتباطی جالب را تشخیص دادند. افرادی که بین سه تا پنج ساعت در شب می‌خوابیدند، با خطر قابل توجهی برای ابتلا به دیابت نوع ۲ مواجه بودند.
به طور قابل توجهی، درحالی‌که رژیم غذایی سالم با ریسک کمتری از این بیماری مرتبط بود، افرادی که عادات غذایی مناسبی داشتند ولی کمتر از ۶ ساعت خوابشان بود، همچنان در معرض خطر بیشتری قرار داشتند. یافته‌هایمان نخستین بار این سوال را مطرح می‌کند که آیا می‌توان کمبود خواب را با رژیم غذایی سالم در زمینه خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ جبران کرد یا خیر. این نتایج نباید نگران‌کننده باشد بلکه باید به‌عنوان یادآوری از اهمیت خواب در سلامت تلقی شود.
او همچنین افزود که تاثیر کمبود خواب می‌تواند به‌طرز قابل توجهی در بین افراد گوناگون متغیر باشد و تحت تأثیر عوامل ژنتیکی و نیازهای خاص خواب هر فرد قرار گیرد.
به صورت کلی، این مطالعه نشان‌دهنده ارتباط حیاتی میان کمبود خواب و افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ است و به چالش کشیدن این تصور را ممکن می‌سازد که رژیم غذایی سالم به تنهایی می‌تواند اثرات منفی خواب ناکافی را پوشش دهد.
این تحقیق بر ضرورت توجه به خواب کافی به عنوان بخشی اساسی از یک رویکرد یکپارچه به سلامت و جلوگیری از دیابت تأکید می‌کند. در نهایت، این مطالعه هشداردهنده‌ای راجع به نقش حیاتی خواب در حفظ سلامت و تندرستی کلی است و مخاطبان را به بازنگری در اولویت‌هایی که برای خواب در زندگی روزانه خود قائل هستند، ترغیب می‌کند.
نتایج این تحقیق در مجله JAMA Network Open منتشر شده است.