یک باستان‌شناس اعلام کرد که با تکیه بر پژوهش‌هایی که داشته، توانسته نام شیراز را به خط پهلوی (پارسی میانه) بر روی “گِل‌مُهرهایی از دوره ساسانی”، شناسایی کند. این گِل‌مُهرها تقریباً یک قرن پیش در حین کاوش‌های باستان‌شناسی در “قصر ابونصر” واقع در شرق شیراز پیدا شده‌اند و در حال حاضر در موزه متروپولیتن نیویورک قرار دارند.
محمدرضا نسب عبداللهی به ایسنا گفت: بر روی این گِل‌مُهرهای ساسانی، عبارتی به نام “مُغ شیراز” حک شده است.
وی که عضو جامعه باستان‌شناسی ایران می‌باشد، درباره این گِل‌مهرها توضیح بیشتری داد و افزود: این گِل‌مهرها در واقع قطعات گلی هستند که در ابعاد و اشکال مختلف برای مُهر کردن اسناد و کالاها طراحی شده و روی آن‌ها مُهر زده می‌شد و اثر این مُهرها بر روی این گل‌ها حک می‌گردید.
وی همچنین افزود: به دلیل پخته شدن این گل‌مهرها، دارای ماندگاری بالایی بودند.
نسب عبداللهی در اشاره به کشف بیش از ۵۰۰ گل‌مُهر از قصر ابونصر شیراز در حدود یک قرن پیش اظهار داشت: سه فصل کاوش باستان‌شناسان موزه هنر متروپولیتن که به کشف این گِل‌مهرها و دیگر مواد فرهنگی در قصر ابونصر شیراز انجامید، به سال‌های ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۵ میلادی (حدود ۱۳۱۰ تا ۱۳۱۳ شمسی) تعلق دارد.
این باستان‌شناس تأکید کرد: نتایج کاوش‌های باستان‌شناسی نشان می‌دهد که قصر ابونصر شیراز شامل یک توالی فرهنگی از دوره هخامنشیان تا دوره آل مظفر بوده و عمدتاً به دوره ساسانیان مربوط می‌شود.
نسب عبداللهی اضافه کرد: یافته‌های باستان‌شناسی از قصر ابونصر شامل مجموعه‌ای گسترده از سیستم‌های اداری، شیوه‌ها و سازه‌های دفاعی را به نمایش می‌گذارد.
این باستان‌شناس همچنین خاطرنشان کرد: شواهد باستان‌شناسی مرتبط با دوره ساسانی، از جمله این گِل‌مهرها و شواهدی از دوره هخامنشی مانند گل‌نبشته‌های تخت‌جمشید، نشان می‌دهد که شهری که امروزه به عنوان شیراز شناخته می‌شود، در دوران باستان نیز با این نام شناخته شده و به عنوان یکی از شهرهای مهم ایران باستان محسوب می‌شده است.