آیا قمار ۱۲۰ میلیون دلاری «کاپولا» ناکام ماند؟

، فیلم «مگالوپولیس» به کارگردانی «فرانسیس فورد کاپولا» که با هزینه شخصی و بالغ بر ۱۲۰ میلیون دلار ساخته شده، در نخستین نمایش خود که با حضور ستاره‌ها و مدیران استودیوهای بزرگ فیلمسازی از جمله سونی پیکچرز، یونیورسال، برادران وارنر، پارامونت پیکچرز، دیزنی، نتفلیکس و … برگزار گردید، نشان داد که هیچ‌یک از این غول‌های سینمایی آماده نیستند تا بودجه ۱۰۰ میلیون دلاری برای تبلیغات و بازاریابی این فیلم که مورد نظر «کاپولا» بوده، صرف کنند.

این پروژه که کاپولا نگارش آن را برای نخستین بار در سال ۱۹۸۳ آغاز کرد، هزینه ساختی به مراتب بیش از ۱۰۰ میلیون دلار داشته است که بخشی از آن از محل فروش دارایی‌های شخصی‌اش تأمین شده است.

«مگالوپولیس» با مدت زمان دو ساعت و ۱۵ دقیقه، داستان یک کلان‌شهر را پس از ویرانی ناگهانی آن به تصویر می‌کشد که از دو دیدگاه متضاد روایت می‌شود؛ یکی از سوی یک معمار آرمان‌گرا (آدام درایور) و دیگری از طرف شهردار عمل‌گرا (جانکارلو اسپوزیتو).

کاپولای ۸۴ ساله اعلام کرده است که هیچ تصمیمی در رابطه با نمایش این فیلم در جشنواره‌های سینمایی نخواهد گرفت تا زمانی که توزیع‌ کننده‌اش مشخص نشود. «تیری فرمو» مدیر جشنواره کن نیز به تازگی از تمایل این جشنواره برای نمایش این فیلم سخن گفته است که البته تحت این شرایط، حضور فیلم در کن دور از ذهن به نظر می‌رسد.

برخی از توزیع‌کنندگان حاضر در نمایش اولیه «مگالوپولیس» این اثر را بسیار تجربی توصیف کرده و برخی دیگر به نمی‌توانند آن را فیلمی چندان چشمگیر بنامند و بر این باورند که این پروژه ممکن است با چالش‌های زیادی در جست‌وجوی توزیع‌کننده مواجه شود.

در این فیلم سینمایی بازیگرانی همچون آدام درایور، فارست ویتاکر، ناتالی امانوئل، جان وویت، لارنس فیشبرن، اوبری پلازا، شیا لابوف، کلوئه فاینمن، کاترین هانتر و داستین هافمن به همراه دی بی سوینی، تالیا شایر، جیسون شوارتزمن، جیمز رمار و جیانکارلو اسپوزیتو به ایفای نقش پرداخته‌اند و در کنار دوربین قرار گرفته‌اند.

این کارگردان تا به حال آثار متعددی تولید کرده که منتقدان بسیاری آن‌ها را از بهترین‌های تاریخ سینما می‌دانند، از جمله «پدرخوانده» (۱۹۷۲) و دنباله‌اش در سال ۱۹۷۴ که هر دو موفق به کسب جایزه بهترین فیلم در اسکار شدند. اما پس از فیلم «دراکولای برام استوکر» در سال ۱۹۹۲، او دیگر نتوانسته موفقیت بزرگی را تجربه کند و آخرین فیلم او «توییکس» در سال ۲۰۱۱ بود که «وال کیلمر» و «بروس درن» در آن به ایفای نقش پرداختند.

کاپولا تاریخچه‌ای دیرینه در تولید آثار چالش‌ برانگیز دارد، او در سال ۱۹۸۲ علاوه بر کارگردانی فیلم عاشقانه موزیکال «یکی از قلب»، تأمین مالی آن را نیز بر عهده داشت که موفقیت چشمگیری در گیشه بدست نیاورد و پس از آن در سال ۱۹۸۴ فیلم «باشگاه کاتن» را با ستاره‌های سینما تولید کرد که همراه با حواشی فراوانی بود و چندین نفر از عوامل تولید به طور ناگهانی اخراج شدند.

با این حال، هیچ‌کدام از ساخته‌های «کاپولا» به اندازه «اکنون آخرالزمان» درگیر حواشی نبودند، فیلمی طاقت‌فرسا که داستانش به شدت جنون‌آمیز و هرج و مرج‌آور بود. با این وجود، «اینک آخرالزمان» در سال ۱۹۷۹ دو جایزه اسکار را از آن خود کرد و به یک فیلم کلاسیک بدل گردید.

فرانسیس فورد کاپولا از برجسته‌ترین فیلمسازان معاصر سینما به شمار می‌آید که در طی چهار دهه فعالیت خود افتخارات و جوایز متعددی کسب کرده است، از جمله جایزه‌ اسکار بهترین فیلم‌نامه اقتباسی در سال ‌۱۹۷۱ برای «پاتون»، جایزه‌ی اسکار بهترین فیلم‌نامه اقتباسی در سال ‌۱۹۷۳ برای «پدرخوانده»، و در سال ‌۱۹۷۵ جایزه اسکار بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین فیلم‌نامه اقتباسی برای «پدرخوانده‌۲»، جایزه بفتا بهترین کارگردانی در سال ‌۱۹۷۸ برای «اینک آخرالزمان»، جایزه دوربین جشنواره برلین در سال ‌۱۹۹۱، جایزه نخل طلا و جایزه فیپرشی جشنواره کن در سال ‌۱۹۷۹ برای فیلم «اینک آخرالزمان»، همچنین جایزه نخل طلا و بهترین فیلم معنوی جشنواره کن در سال ۱۹۷۴ برای فیلم «مکالمه»، جوایز گلدن گلوب برای بهترین کارگردانی در سال ۱۹۸۰ برای «اینک آخرالزمان» و بهترین کارگردانی و بهترین فیلم‌نامه در سال ‌۱۹۷۳ برای «پدرخوانده»، جوایز ویژه جشنواره سن‌سباستین در سال ‌۲۰۰۲ و شیر طلای افتخاری جشنواره ونیز در سال ‌۱۹۹۲، جوایز صدف طلایی بهترین فیلم و فیپرشی جشنواره سن‌سباستین و … .