این سبزی بهاره را از یاد نبرید

ریواس از جمله گیاهان دارویی در طب سنتی به شمار می‌آید که با رنگ صورتی خود و ظاهری شبیه به کرفس، قریحه خاصی دارد و طعم آن می‌تواند ترش یا ملس باشد. این گیاه حاوی انواع مواد معدنی، ویتامین‌ها، فلاونوئید‌ها و ترکیبات فنولیک است که همگی به عنوان آنتی‌اکسیدان شناخته می‌شوند.

تحقیقات نشان می‌دهد که ریواس حاوی ترکیباتی است که به عنوان مواد ضد التهابی و ضدعفونی‌کننده شناخته می‌شوند. خواص درمانی ریواس باعث می‌شود که این گیاه در درمان بسیاری از بیماری‌ها مؤثر باشد؛ علاوه بر این، نتایج برخی از مطالعات نشان می‌دهد که مصرف ریواس می‌تواند به کاهش فشار خون و بهبود سلامت قلب کمک کند. تانن‌های موجود در ریواس خاصیت تسکین‌دهندگی درد نیز دارند. در کتاب قانون پزشکی ابن سینا، استفاده سنتی از ریواس برای اختلالات قاعدگی و تسکین دردهای مرتبط به آن ثبت شده است.

براساس گزارش دفتر بهبود تغذیه وزارت بهداشت، ارزش غذایی ریواس در هر ۱۰۰ گرم شامل ۲ گرم فیبر، ۴ دهم گرم پروتئین، ویتامین K، کلسیم، ویتامین C، پتاسیم و فولات است. اگرچه ریواس حاوی کلسیم است، اما نوع کلسیم آن به شکل «اگزالات» می‌باشد که جذب مؤثری در بدن ندارد. به دلیل وجود مقدار زیاد اگزالات در ریواس، توصیه می‌شود از مصرف بیش از حد آن خودداری شود.

به احتمال زیاد، ریواس می‌تواند در کنترل سطح قند خون در مبتلایان به دیابت موثر باشد. علاوه بر این، برخی مطالعات نشان می‌دهد که این گیاه ممکن است برای بهبود حافظه و تمرکز در افراد مفید واقع شود.

علاوه بر این، ریواس ممکن است در کاهش التهاب‌های داخلی بدن مؤثر باشد و این خاصیت می‌تواند به کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های التهابی مانند آرتریت و التهاب روده کمک کند. برخی تحقیقات حاکی از آن است که این گیاه ممکن است به تقویت سیستم ایمنی بدن کمک کرده و در پیشگیری و درمان برخی بیماری‌های عفونی موثر باشد.

با این حال، مصرف بیش از حد ریواس می‌تواند به بروز علائم ناخوشایندی مانند اضطراب، بی‌خوابی، سردرد و تهوع منجر شود. همچنین برخی از تحقیقات نشان داده‌اند که مصرف ریواس در دوران بارداری و شیردهی ممکن است تاثیرات منفی بر جنین و نوزاد داشته باشد.

افرادی که به بیماری‌های کبدی دچار هستند باید در مصرف ریواس احتیاط کنند، زیرا این گیاه ممکن است برای این بیماران عواقب جدی به همراه داشته باشد. مصرف ریواس برای بیمارانی که تحت درمان با داروهای خاص نظیر داروهای ضداضطراب، ضدافسردگی، خواب‌آور و داروهایی که بر سیستم عصبی تأثیرگذارند، مورد توصیه نیست.