در دو مقاله منتشر شده در مجله انجمن پزشکی کانادا، یک مرور کلی بر این بیماری بسیار مسری ارائه گردیده است.
با توجه به این واقعیت که در کانادا افزایش موارد ابتلا به سرخک به تازگی مشاهده شده است، بسیاری از پزشکان کانادایی ممکن است به دلیل این که این کشور از سال ۱۹۹۸ به وضعیت حذف سرخک دست یافته، تجربه چندانی در تشخیص و درمان این بیماری نداشته باشند.
پزشکان بر این نکته تأکید دارند که افزایش فعالیت ویروس سرخک در سطح جهانی و در کانادا، ضرورت واکسیناسیون افراد را علیه این بیماری یادآوری می‌کند. به همین خاطر ضروری است که برنامه‌های منظم واکسیناسیون کودکان، از جمله واکسن سرخک که در دوران شیوع کووید-۱۹ به آن بی‌توجهی شده بود، به زودی مورد بازنگری قرار گیرد.
دکتر «سارا ویلسون»، پزشک مستقر در انتاریو، تصریح می‌کند که پزشکان باید هنگام ارزیابی بیماران، خصوصاً آنهایی که سابقه سفر دارند یا در معرض شیوع محلی این بیماری قرار گرفته‌اند، هوشیار باشند.
سرخک به عنوان یکی از بیماری‌های عفونی تنفسی شدید و مسری شناخته می‌شود. مبتلایان به این بیماری به تب، سرفه، آبریزش بینی و ورم ملتحمه مبتلا می‌شوند. همچنین کنار این علائم، بثورات پوستی که از صورت آغاز و به سایر نقاط بدن منتشر می‌شود، ممکن است حدود چهار روز پس از آغاز بیماری دیده شود.
عوارض ناشی از عفونت سرخک در حدود ۳۰ درصد مبتلایان گزارش شده است که می‌تواند شامل عفونت گوش، ذات الریه، عوارض مربوط به بارداری و مشکلات عصبی نظیر آنسفالیت باشد. همچنین سرخک می‌تواند منجر به نقص ایمنی ثانویه موقتی شود. اکثر موارد سرخک در کانادا در افرادی که واکسن دریافت نکرده‌اند، به ویژه کودکان، مشاهده می‌شود.
با توجه به قابلیت انتقال بالای سرخک، ارائه‌دهندگان خدمات بهداشتی باید هنگام ارجاع موارد مشکوک برای آزمایش یا ارزیابی، با رعایت تمهیدات احتیاطی با مراکز بهداشتی تماس بگیرند تا اطمینان حاصل شود که از شیوه‌های مناسب پیشگیری و کنترل عفونت برای جلوگیری از انتشار بیماری به دیگران پیروی می‌شود.
علیرغم وجود برنامه‌های موثر واکسیناسیون، موارد سرخک در کشورهای مختلف در حال فزونی بوده که نشان‌دهنده نیاز به افزایش تلاش‌های مربوط به واکسیناسیون است. راهنمای واکسیناسیون در کانادا تجویز واکسن‌های MMR (سرخک، اوریون و سرخجه) را برای تمام افراد در این کشور توصیه می‌کند.
برای مسافرت یا در زمان شیوع بیماری، ممکن است واکسیناسیون MMR فراتر از برنامه‌های استاندارد انجام شود؛ با دستورالعمل‌هایی که به منظور تسریع در واکسیناسیون و پیشگیری پس از مواجهه طراحی شده است. بزرگسالانی که ایمنی کافی در برابر سرخک ندارند یا سوابق واکسیناسیون مشخصی ندارند می‌توانند یک یا دو دز واکسن MMR را با توجه به سن، تاریخ سفر و عوامل خطر مربوطه دریافت کنند. واکسن MMR از نظر ایمنی و اثرگذاری تأیید شده است، اما افراد مبتلا به نقص ایمنی و زنان باردار نیازمند بررسی‌های ویژه‌ای هستند. در نتیجه، حفاظت جمعی از طریق واکسیناسیون انبوه از اهمیت بالایی برخوردار است.
پزشکان به افرادی که دو دز واکسن سرخک را دریافت نکرده‌اند توصیه می‌کنند که جدی به موضوع ابتلا به این بیماری توجه داشته باشند.
متخصصان تأکید می‌کنند اگر نگرانی در مورد ایمنی خود در برابر سرخک دارید، باید آزمایش آنتی‌بادی را در مراکز پزشکی انجام دهید تا تعیین کنید که آیا واکسیناسیون دوباره ضروری است یا خیر.
علاوه بر این، در هنگام سفر به کشورهای خارجی و مناطقی که گزارشاتی از شیوع سرخک وجود دارد، توصیه می‌شود پس از بازگشت به دقت وضعیت سلامت خود را بررسی کنید.
طبق گزارش نشریه تخصصی «مدیکال اکسپرس»، این مقاله بیان می‌کند که چه افرادی باید واکسن را خارج از برنامه‌های معمول دریافت کنند، به ویژه کودکانی که به عوارض سرخک آسیب‌پذیرتر هستند.
همچنین این مطلب به بزرگسالان مشاوره می‌دهد که بتوانند یک یا چند دز از این واکسن را بسته به سال تولدشان دریافت کنند.
سرخک درمان خاصی ندارد، اما برای کاهش تب می‌توان از استامینوفن و ایبوپروفن استفاده کرد. برخی تحقیقات نشان‌دهنده تأثیر خفیف ویتامین آ در کاهش علائم و مرگ و میر مبتلایان به سرخک هستند.
برخی افراد ممکن است به ذات الریه و عفونت‌های دیگر مبتلا شوند که در این صورت به آنها درمان‌های خاصی برای آن بیماری‌ها تجویز خواهد شد.
به گفته متخصصان، دوره نهفتگی بیماری معمولاً ۱۴ روز است و امکان سرایت چهار روز پس از بروز راش‌ها وجود دارد.