امروزه بسیاری از خانواده‌های ایرانی به‌علت تغییرات اخیر در بازار و تبلیغات منفی که علیه “روغن‌های حیوانی” صورت گرفته، در انتخاب “روغن سالم و مفید” با چالش مواجه شده‌اند و تصورات نادرستی نسبت به این نوع روغن‌ها شکل گرفته است.
در حال حاضر، روغن‌های نباتی مایع با افزایش قابل توجهی در مصرف بیماری‌های قلبی و بیماری‌های قلبی و عروقی همراه هستند و آمار این روند به‌طور مداوم در حال افزایش است. آیا واقعاً روغن‌های مایع بازار که معمولا ترکیبی از روغن‌های مختلف از جمله کانولا، سویا، ذرت، آفتاب‌گردان، پالم و… به‌شمار می‌آیند، برای سلامتی انسان خطرناک نیستند و آیا مصرف مستمر این روغن‌ها می‌تواند به بروز بیماری‌های جدی مانند عوارض قلبی و سکته‌های قلبی منجر شود؟
یکی از روغن‌های سالم از نوع حیوانی، “روغن دنبه” است که طبیعتی “گرم و تر” دارد و می‌تواند به کاهش ورم‌های سخت کمک کند.
این روغن قابلیت نرم‌کنندگی بدن و اعصاب را دارد و به همین دلیل مصرف آن به‌صورت ضماد در نواحی دچار کمردرد، به‌ویژه برای افراد لاغراندام، توصیه می‌شود.
البته نکته‌ای که باید به آن توجه کرد این است که به‌دلیل “دیر هضم بودن و تضعیف قوه هاضمه”، از مصرف زیاد روغن دنبه باید خودداری کرد و بهتر است افراد سالخورده از آن پرهیز کنند. اما کسانی که فعالیت بدنی مناسب دارند، می‌توانند مقدار معقولی از این روغن حیوانی را در رژیم غذایی روزانه خود بگنجانند.
از دیگر بایدها این است که در زمان تهیه روغن دنبه می‌توان از سرکه، هل، گلاب، پیاز و سیب استفاده کرد تا از سنگینی این روغن کمی کاسته شود.
باید ذکر کرد که در سال‌های اخیر و با انجام تحقیقاتی جدید در مراکز پژوهشی جهانی، دیدگاه‌ها نسبت به روغن‌های حیوانی در حال تغییر است و مقالات متعددی به تایید سلامت روغن‌های حیوانی و بررسی فواید متعدد روغن‌هایی نظیر شحم گاوی، روغن زرد و روغن دنبه پرداخته‌اند. این تحقیقات به وضوح بازتاب‌دهنده نظرات طب سنتی ایرانی ـ اسلامی هستند که پیش‌تر نیز بر مزایای روغن‌های حیوانی تأکید داشتند.
یکی دیگر از روغن‌های سالم، “شحم گاوی” است؛ در روایتی از حضرت امام جعفر صادق (ع) درباره این موضوع آمده است که پیامبر بزرگ اسلام (ص) فرمودند: «هرکس لقمه‌ای از پیه بخورد، آن لقمه به اندازه خودش بیماری را از بدن بیرون می‌راند.» پرسیده شد که منظور چیست، حضرت فرمودند: «منظور، پیه گاو است.»
همچنین در کتاب ﺍﻟﻜﺎﻑ آمده است: ﺍﺯ ﺍمَام ﺻﺎﺩﻕ (ع) پرسیدم: «آن پیه‌ای که به اندازه خودش بیماری را از بدن بیرون می‌برد، چیست؟» فرمودند: «پیه گاو است. ای زراره! هیچ‌کس پیش از تو، در این‌باره از من نپرسیده است.»
در کتاب دیگری از محمدبن فیض آمده است که در حضور امام صادق (ع) مردی آمد و گفت؛ دخترم به دلیل بیماری شکم‌روش، ضعیف شده است؛ امام صادق (ع) فرمودند: «چه چیز تو را از چربی دور کند؟ چهار یا پنج تکه چربی را بردار و کنار آتش بگذار و بگذار خوب بپزد و مقدار مناسبی از چربی تازه را در ظرفی بریز و از سنگ‌های داغ شده در آن قرار داده و ظرف دیگری را روی آن بگذار و به‌دقت به‌هم بزن و مراقب باش که بخار آن خارج نشود؛ هنگامی که روغن ذوب شد و چاشنی هم خوب پخته شد، روغن آب شده را در برنج بریز و به بیمار دخترت بده.»