سندرم مقاومت به انسولین به مجموعه‌ای از مشکلات اشاره دارد که شامل چاقی، فشار خون بالا، کلسترول بالا و دیابت می‌شود. برخی از نشانه‌ها ممکن است روی پوست نمایان شوند که به ما در مورد وجود مقاومت به انسولین هشدار می‌دهند.
۱- لکه‌های زرد، قرمز یا قهوه‌ای بر روی پوست
این عارضه پوستی معمولاً با برآمدگی‌های کوچک، سفت و برجسته شروع می‌شود که شباهتی به جوش دارند. با پیشرفت بیماری، این برآمدگی‌ها به نواحی متورم و سفت تبدیل می‌شوند. لکه‌ها ممکن است زرد، قرمز یا قهوه‌ای به نظر برسند. همچنین، علائم دیگری نظیر ظاهر براق در اطراف آن‌ها یا خارش دردناک نیز ممکن است وجود داشته باشد.
۲- لکه‌های تیره
لکه‌های تیره‌ای که به صورت پوست مخملی در نواحی نظیر پشت گردن، زیر بغل، کشاله ران یا سایر نقاط بدن ظاهر می‌شوند، می‌توانند به معنای سطح بالای انسولین در خون باشند. این علامت معمولاً نشان‌دهنده پیش دیابت است و بیماری پوستی مربوط به آن آکانتوز نیگریکانس نامیده می‌شود.
۳- ضخامت پوست
ممکن است یک لایه ضخیم از پوست در نواحی انگشتان دست، انگشتان پا یا هر دو دست پدید آیند که به اصطلاح اسکلروز دیجیتال نامیده می‌شود. در این وضعیت، فرد متوجه سفت شدن پوست در بخش پشتی دست می‌شود. انگشتان هم می‌توانند سفت و سخت شوند که حرکت آن‌ها را مشکل می‌سازد و منجر به ضخیم و متورم شدن آن‌ها می‌گردد. این وضعیت می‌تواند به سایر نواحی مانند ساعد و بازو، قسمت فوقانی پشت، شانه‌ها و گردن نیز تسری پیدا کند و در مواقعی به صورت، شانه‌ها و سینه نیز گسترش یابد. در موارد نادر، پوست بالای زانو، مچ پا یا آرنج نیز ممکن است افزایش یابد و این امر می‌تواند موجب دشواری در صاف کردن پاها و دست‌ها شود.
۴- تشکیل تاول‌ها
وجود تاول‌ها ممکن است نشانه‌ای از مقاومت به انسولین یا پیش دیابت باشد. این تاول‌ها به طور پخش در سراسر بدن دیده می‌شوند و معمولاً بدون درد هستند.
۵- عفونت‌های پوستی
افراد مبتلا به مقاومت به انسولین بیشتر مستعد ابتلا به عفونت‌های پوستی بوده و مشکلات پوستی غیرقابل توجیه برای آن‌ها تشدید می‌شود. علائمی نظیر خارش، خشکی پوست، پوسته پوسته شدن و دشواری در بهبود زخم‌ها ممکن است نمایان شود.
۶- مشکلات در بهبود زخم‌ها
افزایش پایدار سطح گلوکز می‌تواند به ایجاد مشکلات در گردش خون و آسیب عصبی منجر شود. این مسائل می‌توانند فرآیند بهبود زخم‌ها را برای افراد دشوار کنند.
۷- هیرسوتیسم
هیرسوتیسم به الگوی رشد موی مردانه‌ای اشاره دارد که بعد از بلوغ اتفاق می‌افتد. این وضعیت ممکن است در زنان مبتلا به مقاومت به انسولین مشاهده شود و موها در نواحی نظیر سبیل و ریش ظاهر شوند و بخش‌های مختلفی از بدن را تحت تأثیر قرار دهند.