تحقیقات انجام‌شده به تازگی یک راز نگران‌کننده درباره یکی از رژیم‌های غذایی لاغری مشهور را برملا کرده است که در ادامه به بررسی این موضوع خواهیم پرداخت.
دانشمندان دانشگاه UTHealth San Antonio در ایالت تگزاس به تازگی مقاله‌ای را در نشریه Science Advances منتشر کردند که به بررسی تأثیرات رژیم‌های غذایی کتوژنیک، که به اختصار «کتو» نامیده می‌شود، بر روی موش‌ها می‌پردازد.
در پی افزایش نرخ چاقی در ایالات متحده، بسیاری از افراد به رژیم‌های غذایی متوجه شده‌اند که تصور می‌کنند می‌تواند در کاهش وزن موثر باشد. یکی از این رژیم‌ها، رژیم کتو است که به‌طور سنتی برای درمان صرع به کار می‌رود، و در حال حاضر محبوبیت زیادی یافته است؛ این رژیم شامل مصرف بالای چربی و کاهش کربوهیدرات‌هاست، اما به نظر می‌رسد که آثار جانبی آن، که پیشتر ناشناخته بود، به پیری زودرس قلب و کلیه منتهی می‌شود.
پژوهشگران این مطالعه که با آزمایش بر روی موش‌ها صورت گرفته است، به بررسی دقیق‌تری از رژیم‌های غذایی کتوژنیک پرداخته و تلاش کردند تا دریابند آیا این رژیم موجب شتاب در پیری سلولی می‌شود یا خیر.
این تحقیق نشان داد که موش‌هایی که تحت رژیم کتوژنیک قرار داشتند نسبت به موش‌هایی که در گروه کنترل قرار داشتند، به‌طور معناداری نرخ پیری بالاتری در اندام‌های حیاتی خود داشتند.
محققان به تحلیل نشانگرهای مختلف سلامتی مانند کتون‌ها، گلوکز، حساسیت به انسولین، تری‌گلیسیریدها، لیپوپروتئین‌های با چگالی کم و لیپوپروتئین‌های با چگالی بالا در موش‌ها پرداختند. در ادامه، نمونه‌هایی از قلب، کبد و کلیه‌ها را برای شواهد آسیب بررسی کردند و در نهایت مشخص شد که رژیم کتوژنیک منجر به پیری سلولی تسریع‌شده در برخی از اعضای اصلی بدن، از جمله قلب و کلیه‌ها، می‌شود.
بدترین جنبه عوارض این رژیم، در مورد موش‌های گروه کریسکو این بود که سلول‌های پیش‌ساز آسیب‌دیده نمی‌میرند؛ در صورتی که راحتی نسج سلول‌های پیر از بین نرود، این وضعیت می‌تواند منجر به التهاب، آسیب به ارگان‌ها و حتی تشکیل تومورهای خطرناک گردد. به گفته منبع موثق مؤسسه ملی سلامت، پیری سلولی به‌طور کلی به عنوان فرآیندی آسیب‌شناختی شناخته می‌شود که می‌تواند به بروز بیماری‌های چند سیستمی و پیری زودرس منجر شود.