قاسم فخرایی، جراح و متخصص چشم در حوزه سگمان قدامی و گلوکوم در رابطه با گل‌مژه توضیح داد: گل‌مژه نوعی عفونت حاد میکروبی است که با عفونت غده‌های چربی در ناحیه چشم، به بروز تورم و قرمزی پلک منجر می‌شود.
این پزشک با اشاره به دلایل بروز گل‌مژه بیان کرد: عملکرد نامناسب غدد ترشح‌کننده چربی پلک و عدم رعایت اصول بهداشتی فردی عامل‌های مهمی در ایجاد گل‌مژه به شمار می‌آیند. پیشنهاد می‌شود که افراد به طور منظم و به ویژه در هر هفته چند بار، پلک‌های خود را با آب گرم و شامپو بچه شستشو و ماساژ دهند تا مجرای غدد چربی پلک باز شود و از بروز عفونت‌های ثانویه جلوگیری گردد.
فرآیند درمان گل‌مژه چگونه است؟
این جراح چشم با بیان اینکه افراد مستعد بروز جوش‌های صورت بیشتر در معرض خطر گل‌مژه قرار دارند، خاطرنشان کرد: ظهور جوش‌ها می‌تواند احتمال بروز گل‌مژه را در این افراد افزایش دهد. معمولاً در بسیاری از موارد نیازی به مصرف آنتی‌بیوتیک نیست و گل‌مژه خود به خود بهبود می‌یابد. اما در صورت وجود تورم، التهاب و درد شدید، می‌توان از کپسول‌های آنتی‌بیوتیک به منظور کاهش عوارض ناشی از گل‌مژه استفاده کرد.
باورهای نادرست درباره اثر بخشی گل‌مژه بر چشم
فخرایی توضیح داد: گل‌مژه یک عفونت چرکی است و برخلاف تصور برخی افراد، هیچ فایده‌ای برای وضعیت سلامت چشم‌ها ندارد.
این فوق تخصص سگمان قدامی با اشاره به عدم نقش لنزهای آلوده در ایجاد گل‌مژه گفت: آلودگی لنزها به عفونت‌های میکروبی مربوط به قرنیه ربط دارد، با این حال، لنز می‌تواند به‌عنوان یک جسم خارجی بر روی چشم قرار گیرد و سبب واکنش‌های سطحی در پلک شود و آن را متورم، برآمده و نامنظم کند.
در پایان، فخرایی با بیان اینکه عدم رعایت بهداشت فردی مهم‌ترین عامل بروز گل‌مژه است، خاطرنشان کرد: تماس با دست آلوده نیز به تجمع میکروب‌ها در سطح چشم کمک می‌کند.
لازم به ذکر است که گل‌مژه ایجاد درد شدیدی می‌کند و از جمله علامت‌های آن می‌توان به آب‌ریزش چشم و تورم پلک‌ها اشاره کرد.
به طور کلی، گل‌مژه به ندرت باعث مشکلات بینایی می‌شود، اما در مواردی که اندازه آن بزرگ باشد، می‌تواند با فشار بر قرنیه به تاری دید منجر شود؛ لذا در چنین شرایطی، بهترین اقدام درمان به موقع و مراجعه به چشم پزشک است.