نرگس جوزدانی، کارشناس حوزه تغذیه و رژیم درمانی، در خصوص اضافه وزن یا چاقی اظهار داشت: تحقیقاتی که به انجام رسیده‌اند، نشان می‌دهد که افزایش نسبت دور کمر به لگن، که با واژه WHR شناخته می‌شود، منجر به افزایش چربی‌های شکمی و در نتیجه چاقی شکمی خواهد شد.
او با اشاره به این نکته که چاقی می‌تواند موجب پیری مغز گردد، خاطرنشان کرد: چاقی شکمی به کاهش ۲.۴ درصدی تعداد سلول‌های پارانشیمی مغز منجر می‌شود. البته این وضعیت بیشتر به افرادی مربوط می‌شود که BMI آنان بیش از ۳۰ است، به عبارت دیگر نسبت وزن به مجذور قد آنها بالای ۳۰ خواهد بود.
چگونه پنجره چربی‌های شکمی به پیری مغز مرتبط است؟
جوزدانی افزود: زمانی که BMI افراد بیش از ۳۰ باشد، معمولاً این وضعیت با اتروفی یا کوچک شدن سلول‌های مغز همراه است. بر اساس تحقیقات مختلف، حدود ۲.۴ درصد از افرادی که به چاقی شکمی دچار هستند، آتروفی یا کوچک شدن سلول‌های مغز در ناحیه پارانشیمی مغزشان را تجربه خواهند کرد.
افزایش دور کمر، زوال عقل را تشدید می‌کند
این کارشناس تغذیه و رژیم درمانی بیان کرد: یک تحقیقات تازه نشان می‌دهد که افزایش شاخص توده بدنی و همچنین اندازه دور کمر می‌تواند به تسریع فرایند پیری مغز در بزرگ‌ترها منجر شده و خطر ابتلا به زوال عقل را بیشتر کند.
جوزدانی در مورد نقش اضافه وزن در بروز بیماری‌های مختلف، تصریح کرد: چاقی در افراد احتمال بروز مشکلاتی نظیر فشار خون بالا، دیابت نوع دو، سکته مغزی، ساییدگی مفاصل، آرتروز، بیماری‌های عروق کرونر قلب و همچنین اضطراب و افسردگی را افزایش می‌دهد.
زیاده‌روی در میان‌وعده‌ها، عامل چاقی
او همچنین به رابطه بین چاقی و مصرف بیش از حد میان‌وعده‌ها اشاره کرد و گفت: پرخوری در میان‌وعده‌های غذایی یا تکه‌خواری موجب افزایش وزن و چاقی می‌شود. جوزدانی به این نکته تاکید کرد که تغییرات در سایز وعده‌های غذایی تأثیری بر لاغری یا چربی‌سوزی ندارد. اما تغییر در حجم غذاهای مورد مصرف بستگی به ژنتیک افراد دارد. نهایتاً او به یادآوری پرداخت که چاقی شکمی یکی از عوامل اصلی بروز کبد چرب به حساب می‌آید.