به نقل از مدیسن نت، بر اساس اطلاعات ارائه شده توسط کلینیک مایو واقع در مینه سوتا، این عارضه پیشرفته بر روی سیستم عصبی تأثیر میگذارد.
در حالی که لرزش یکی از نشانههای متداول است، پارکینسون میتواند به بروز سفتی یا کمتحرکی نیز منجر شود.
درمانهای دارویی قادرند به طرز چشمگیری علائم بیمار را بهبود بخشند. هرچند که این مورد قابل درمان نیست، انجام جراحی ممکن است به تنظیم نواحی خاصی از مغز و کاهش علائم بیماری کمک کند.
در مراحل ابتدایی، نشانههای بیماری ممکن است کمرنگ بوده یا حتی اصلاً نمایان نشوند. در برخی مواقع، فرد هنگام راه رفتن ممکن است دست خود را تکان ندهد. همچنین، گفتار فرد ممکن است نامفهوم شود. با پیشرفت زمان، علائم احتمالاً تشدید خواهند شد.
اغلب، نشانهها از یک سمت بدن آغاز میشوند و طبق معمول، شدت آنها در همان طرف بدن بیشتر میشود.
لرزش یا ارتعاشات ریتمیک معمولاً از دست یا انگشتان آغاز میگردد. در این حالت، فرد ممکن است شست و انگشت سبابهاش را به هم بمالد. این نوع لرزش به اسم لرزش قُرصی شکل شناخته میشود.
در حالت آرامش، ممکن است دست فرد بلرزد، اما به هنگام انجام کارها، این لرزش ممکن است کاهش یابد.
یکی دیگر از علائم متداول، کُندی حرکات است که به آن برادیکینزی نیز گفته میشود. این حالت زمانی مشاهده میشود که فعالیتهای ساده به نظر دشوار میآیند: قدمها ممکن است کوتاهتر شده، ایستادن از روی صندلی مشکلتر باشد، یا در حین راه رفتن، فرد پای خود را بکشاند.
سفتی عضلانی ممکن است در هر نقطه از بدن رخ دهد و ممکن است موجب محدودیت در دامنه حرکت و احساس درد گردد.
وضعیت بدنی ممکن است به سمت خمیدگی برود و فرد مبتلا به پارکینسون ممکن است دچار افتادن یا اختلال در تعادل شود.
همچنین، پلک زدن، لبخند زدن یا تکان دادن دستها برای فرد ممکن است دشوارتر گردد.
گفتار نیز ممکن است تحت تأثیر قرار بگیرد و به صورت آهستهتر، سریعتر، نامفهوم یا همراه با تردید بیان شود.
دستخط فرد ممکن است ریزتر به نظر برسد و عمل نوشتن نیز به چالش کشیده شود.
کلینیک مایو بر این نکته تأکید میکند که اگر شما یا یکی از نزدیکانتان هر یک از این نشانهها را مشاهده کردید، ضروری است که برای تشخیص و یا رد علل دیگر به پزشک مراجعه نمایید.
