بر اساس گزارش‌ها، یک مار بوآی پیچنده بدون جفت‌گیری با هیچ مار دیگری، ۱۴ تخم گذاشته است و این تخم‌ها به نوزادان مار تبدیل شده‌اند.
این پدیده را باید معجزه دانست یا نتیجه یک عشق پنهانی؟ به نظر می‌رسد که احتمالاً هیچ یک از این دو نیست.
در عالم طبیعت برخی گونه‌ها قابلیت تولید مثل غیرجنسی و بدون نیاز به اسپرم نر را دارند. این فرآیند که به عنوان «پارتوژنز» یا بکرزایی شناخته می‌شود، نامش از واژه‌های یونانی به معنای «باکره» و «تولد» گرفته شده است.
برخی گیاهان، حشرات و همچنین گروهی از دوزیستان، خزندگان، پرندگان و ماهی‌ها می‌توانند از این روش بهره ببرند.
ماهی خارداری به نام «شارلوت» که گمان می‌رفت به این شیوه باردار شده است، اخیراً در یک آکواریوم در کارولینای شمالی جان باخته است. هرچند هرگز نوزادانش را به دنیا نیاورد و وضعیت بارداری‌اش کاملاً مشخص نیست.
بعضی زنبورها، سخت‌پوستان و مارمولک‌ها تنها از طریق پارتنوژنز تولید مثل می‌کنند. این پدیده در دیگر گونه‌ها نادر بوده و بیشتر در شرایط اسارت به چشم می‌خورد.
در فرآیند بکرزایی، سلول تخمک ماده می‌تواند بدون لقاح به وسیله سلول اسپرم نر، به جنین تبدیل شود.
در واقع در این روش، سلول پیش‌گام به چهار بخش تقسیم می‌شود: یکی به سلول تخمک تبدیل شده و ساختارهای سلولی اصلی و سیتوپلاسمی ژل‌مانند را حفظ می‌کند، در حالی که سه سلول دیگر حامل مواد ژنتیکی اضافی هستند.
سپس یکی از این سلول‌ها به عنوان یک سلول اسپرم عمل کرده و با تخمک ترکیب می‌شود تا آن را «بارور» کند.
دمیان چپمن، مدیر برنامه تحقیقاتی حفاظت از کوسه‌ها در آزمایشگاه و آکواریوم دریایی فلوریدا، در این خصوص می‌گوید: «این معمولاً در شرایطی اتفاق می‌افتد که ماده‌ها از نرها جدا شده‌اند.»
دکتر چپمن اظهار می‌دارد که مشخص نیست بکرزایی در طبیعت چه میزان شایع است. با این حال، این پدیده در میان ماهی‌های اره‌دار دندان کوچک، که گونه‌ای در حال انقراض در آب‌های ساحلی فلوریدا هستند، مشاهده شده است.
او همچنین خاطرنشان می‌کند: «ما بر این باوریم که ماده‌ها در برخی مواقع به این شیوه تولید مثل می‌کنند، زمانی که نر پیدا نمی‌کنند و تعدادشان بسیار کم است. بچه‌های حاصل از بکرزایی دارای تنوع ژنتیکی کمتری هستند، مسئله‌ای که می‌تواند به بروز مشکلات رشد منجر شود.»
طبق یک فرضیه، بکرزایی ممکن است در میان گونه‌های در آستانه انقراض بیشتر مشاهده شود.
منبع: یورونیوز