هر چه مهارتهای خواندن در سن هفت سالگی افراد بهتر باشد، در زندگی آنان هوش بالاتری نیز خواهند داشت.
احتمالاً خواندن از سنین پایین به ارتقاء ضریب هوشی یاری میرساند؛ اگر این فرض صحیح باشد، یاری به کودکان برای تسلط زودتر بر خواندن میتواند هوش آنها را تقویت کند.
دکتر استوارت جی ریچی، محقق ارشد این مطالعه، بیان داشت: با توجه به این که خواندن یک مهارت قابل بهبود است، یافتههای ما پیامدهای مهمی برای آموزش خواندن به همراه دارد.
تشخیص و اصلاح مشکلات یادگیری مرتبط با خواندن در مراحل اولیه میتواند نه تنها به ارتقاء سواد کمک کند بلکه تقویت تواناییهای شناختی فراگیرتری را نیز موجب شود که در طول زندگی از اهمیت بالایی برخوردار است.
این تحقیق شامل مطالعهای بر روی ۱۸۹۰ دوقلو بود که در آن میزان هوش و توانایی خواندن آنان در بازه سنی هفت تا ۱۶ سالگی ارزیابی گردید.
انتخاب دوقلوها به عنوان نمونه تحقیق به این دلیل بوده که محققان میخواستند تأثیرات ژنتیک و محیط را بررسی کنند.
نتایج نشان داد که در هر جفت دوقلو، کسانی که زودتر به یادگیری خواندن پرداخته بودند، در آینده ضریب هوشی بالاتری را به ثبت رساندهاند.
دکتر ریچی افزود: یافتههای ما نشاندهنده این است که خواندن به صورت مستقیم بر هوش تأثیر میگذارد. این امر دارای پیامدهای واضحی برای معلمان مدارس است.
کودکانی که از آزمونهای کافی در یادگیری خواندن بهرهمند نمیشوند، ممکن است تواناییهای اساسی و تقویتکننده هوش زبانی را از دست بدهند.
نارساخوانی، نوعی اختلال یادگیری است که موجب بروز مشکلاتی در خواندن و نوشتن میشود، اما این اختلال نشاندهنده ضریب هوشی پایین نیست.
پروفسور جان گابریلی، که پژوهشهایی در خصوص نارساخوانی و ارتباط آن با آمادگی ذهنی انجام داده، در این باره گفت: ما دریافتیم که کودکان دارای مهارتهای ضعیف خواندن، چه با ضریب هوشی بالا و چه با ضریب هوشی پایین، در پردازش صداهای زبانی با مشکلات مشابهی روبرو هستند.
اختلالات خواندن مستقل از سایر قابلیتهای شناختی هستند.
