آتش‌سوزی در جنگل‌های زاگرس، یادگاری از دولت سیزدهم برای دولت پزشکیان

آتش‌سوزی دلخراش و بی‌وقفه در جنگل‌های زاگرس. روزهاست که بلوطستان باارزش و کهن این سرزمین بی‌نظیر به همراه موجودات نادر و گیاهان گرانبهای آن در حال سوختن و تبدیل شدن به خاکستر است.

رویدادهای طبیعی در پی عطش زمین و گرمای بی‌رحم هوا، چیزی نادر نیستند اما این مقیاس از فاجعه، کمتر به ثبت رسیده و در این ناحیه مشابهی ندارد.

وسعت آتش‌سوزی اخیر به حدی زیاد است که بیش از یک هزار و سیصد هکتار زمین‌های جنگلی و حاصلخیز لرستان در حال آتش‌سوزی است. بعد از ماه‌ها دوزخ که زمین، درختان، جانوران و گیاهان را در خود سوزانده است، مدیران استان اخیراً اعلام کرده‌اند که چند روزی است که بالگردهای اطفای حریق در آنجا مستقر شده‌اند و اکنون نیز دیگر هیچ اقدام موثری برای مقابله با این بحران ممکن نیست. وسعت بی‌نظیر آتش‌سوزی نیازمند آن است که با اعلان فاجعه ملی، یک کمیته در سطح دولت و سه قوه برای پیگیری این موضوع تشکیل شود. تا کنون، بیشتر از هر نهاد دولتی، گروه‌ها و تشکل‌های داوطلب و دوست‌داران محیط زیست در تلاش برای مقابله با این بلای خانمان‌سوز و حوادث مشابه بوده‌اند. اما حقیقت این است که صرفاً با حضور چند هلیکوپتر آب‌پاش، و همچنین نمایندگان و وزرا، نمی‌توان به راحتی اتفاقاتی همچون سیل و آتش‌سوزی و زمین‌لرزه و ویرانی‌ها را نادیده گرفت و وعده‌های رسیدگی به آنها را بی‌اعتبار دانست. بوی بهبودی از این وضعیت به مشام نمی‌رسد.

آتش‌سوزی زاگرس پس از حادثه سقوط هلیکوپتر رئیس‌جمهوری به وقوع پیوست و پس از آن، تمام توجهات معطوف به تشییع جنازه، سوگواری و سپس انتخابات و انتخاب رئیس دولت و وزرا شد. در این فاصله غم‌بار و اسفناک که ناگزیر با آن مواجه شده‌ایم، اکنون باید چه اقداماتی صورت گیرد؟ زمین و سرزمین هیچ ثروتی نمی‌تواند با آن مقایسه شود. لازم است که عالی‌ترین مقام اجرایی کشور، یعنی معاون اول دولت مستقر، یک کمیته ملی و کارآمد به‌سرعت ایجاد کند و حالت اضطراری را اعلام کرده و تمامی نهادها، امکانات دولتی و تمام نهادهای مدنی و مردمی و تشکل‌های علاقمند به محیط زیست و زمین را در پروژه‌ای برای مهار آتش‌سوزی و نجات درختان و اکوسیستم زاگرس درگیر کند.

همین حالا بیش از چهل روز از بروز این بحران می‌گذرد و با توجه به آنکه تا پایان هفته، کشور در حال نیمه تعطیل خواهد بود، این احتمال وجود دارد که ابعاد فاجعه گسترده‌تر شده و خسارات به حد غیرقابل جبران برسد. تا این لحظه نیز خسارات قابل احیا نیست، لذا بدون از دست دادن زمان‌های ارزشمند، باید سریعاً اقدامات لازم انجام شود و این فاجعه بزرگ را با مدیریت ملی بحران کنترل کرد.