کمبود این ویتامین در بزرگسالان به طور کلی نادر است، اما در افرادی که داروهایی مصرف می‌کنند که ممکن است با این ویتامین تداخل ایجاد کنند (مانند آنتی‌بیوتیک‌ها، داروهای ضدتشنج مثل فنی توئین و همچنین داروهایی که جذب چربی را مختل می‌کنند، نظیر اورلیستات) و یا کسانی که دچار سوء جذب هستند (مثل افرادی که به سندرم روده کوتاه، فیبروز کیستیک، بیماری سلیاک یا کولیت اولسراتیو) مبتلا هستند، امکان بروز این کمبود وجود دارد.
در نوزادان تازه متولد شده نیز ممکن است کمبود ویتامین K مشاهده گردد، زیرا این ویتامین به آسانی از جفت عبور نمی‌کند و میزان آن در شیر مادر بسیار اندک است. به علاوه، در صورت عدم استفاده از مکمل‌های ویتامین K، کمبود پروتئین‌های لخته‌کننده خون در بدو تولد می‌تواند خطر خونریزی را در نوزادان افزایش دهد.
شایع‌ترین نشانه‌های کمبود این ویتامین به شرح زیر است:
– افزایش زمان لازم برای تشکیل لخته خون
– بروز خونریزی
– کاهش تراکم استخوان و یا ابتلا به پوکی استخوان