امروز رئیس جمهور در مراسم تنفیذ، ابتدا سعی کرد متن سخنرانی را که از قبل آماده کرده بود از رو بخواند؛ اما دقایقی بعد از ریل متن مکتوب خارج شد و گریزی فی‌البداهه زد به آیات قرآن‌کریم و نهج‌البلاغه. این را می‌شد از وقفه‌هایی که حین قرائت آیات قرآن داشت فهمید. در آخر هم به متن مکتوب بازگشت و سخنان خود را به پایان برد.
بی‌شک آقای پزشکیان برای متن سخنرانی امروز، از قبل اندیشیده و با حساسیت زیاد مکتوبی را که شنیدیم، واژه به واژه برگزیده و مرور کرده بود.
او در آغاز کلام شعری از ابوسعید ابو‌الخیر را که مشخص بود با هدف و وسواس انتخاب شده با صلابت خواند:
گر صید عدم شوی زخود رسته شوی
گر در صفت خویش روی بسته شوی
می‌دان که وجود تو حجاب ره تست
با خود منشین که هر زمان خسته شوی
رَستن از «من» و «منیّت» مضمون مصراع اول و پیام شاعر است و به نظر می‌رسد دغدغۀ معرفتی آقای پزشکیان نیز همین باشد.
او چند روز قبل هم این دغدغه را این‌گونه بیان کرده بود: “به هر کس می‌گویم آدم معرفی کنید، همه افراد، خودشان را معرفی می‌کنند! ”
نکته این که «منیّت» به عنوان رذیلۀ اخلاقی اگر در ذیل آفتاب حقیقت قرار گیرد به رنگ خدا در می‌آید و می‌شود از آن سخن گفت. به قول دکتر ابراهیمی دینانی: “خداوند تبارک و تعالی «منِ» همۀ منها است. کلمۀ «انّی اَنا الله» یعنی «منِ» واقعی و نفس‌الامری فقط خداوند سبحان است و موجودی جز خداوند سبحان «منِ» نیست. البته به انسان، خلیفة‌الله در روی زمین، اجازه داده شده است از خود با «من» سخن بگوید. ” [ یگانه‌ای چند گونه، ص۲۶۳]آنچه مسلّم است دولت جدید با “من”های زیادی روبرو است که باید “ما” شوند، تا پیشرفت کشور سرعت گیرد و آنچه لیاقت مردم است محقق شود.
مولانا در غزلیات شمس می‌گوید: باید که جمله جان شویم تا لایق جانان شویم. اکنون به همین سیاق می‌توان گفت: باید که جمله “ما” شویم تا لایق “ایران” شویم”.