پیوند قلب به عنوان یک راهکار مؤثر برای بیمارانی که دچار نارسایی شدید دو بطنی یا نارسایی تک بطنی هستند، شناخته می‌شود. به تازگی مؤسسه قلب تگزاس موفقیت خود را در کاشت نخستین قلب مصنوعی کامل در بدن انسان اعلام نموده است.
این قلب مصنوعی طراحی شده از یک پمپ خون دو بطنی ساخته شده که از جنس تیتانیوم می‌باشد. بر اساس بیانیه مؤسسه قلب تگزاس، این قلب مصنوعی شامل یک پمپ خون تیتانیومی و یک قسمت متحرک است که از یک پروانه شناور مغناطیسی بهره می‌برد. این پروانه عمل پمپاژ خون را انجام داده و به عنوان جایگزینی برای عملکرد بطن‌های قلب دچار نارسایی عمل می‌کند.
این فناوری به نمونه‌ای از فناوری خطوط ریلی پرسرعت شباهت دارد و اکنون به طور موفقیت‌آمیز در داخل بدن انسان قرار داده شده است. هدف از توسعه این دستگاه به هیچ وجه تعویض کامل قلب نیست، بلکه در مواقعی کاربرد دارد که بیمار نیاز جدی به پیوند قلب داشته باشد.
دانیل تیمز (Daniel Timms)، بنیان‌گذار و مدیر ارشد فناوری شرکت BiVACOR، که قلب مصنوعی آن‌ها از فناوری پیشرفته شناوری مغناطیسی (maglev) استفاده می‌کند، در این خصوص می‌گوید: «قلب مصنوعی کامل، ما را یک قدم به ارائه گزینه‌ای بسیار حیاتی برای کسانی که نارسایی قلبی دارند و در حین انتظار برای پیوند قلب به کمک نیاز دارند، نزدیک‌تر می‌کند. من به شدت منتظر مرحله بعدی کارآزمایی بالینی خود هستم.»
نخستین کاربرد فناوری شناوری مغناطیسی در قلب مصنوعی
اگرچه این نخستین پیوند قلب مصنوعی به شمار نمی‌رود، اما برای اولین‌بار است که از فناوری شناوری مغناطیسی استفاده شده است.
فناوری شناوری مغناطیسی با ایجاد میدان‌های مغناطیسی، پروانه را به حالت معلق درآورده و آن را می‌چرخاند؛ این رویکرد موجب کم شدن اصطکاک و سایش مکانیکی می‌شود و بنابراین عمر مفید دستگاه‌های مکانیکی را افزایش می‌دهد.
این فناوری همچنین اجازه می‌دهد که پروانه به طور مؤثری خون را از طریق اتاقک‌های قلب پمپاژ کند و به نوعی جایگزین نرم‌تر و سازگارتر برای پمپ‌های مکانیکی سنتی که معمولاً دارای اجزای متحرک متعدد و دریچه‌های مکانیکی هستند، به حساب می‌آید. هدف اصلی این فناوری ارتقای عملکرد کلی قلب مصنوعی است.
این تحقیق در پی ارزیابی ایمنی و عملکرد قلب مصنوعی خود در افرادی است که از نارسایی قلبی رنج می‌برند. دست‌کم ۲۶ میلیون نفر در سرتاسر جهان با مشکلات قلبی مواجه هستند.