منیزیم به‌عنوان یکی از مواد معدنی پراهمیت در بدن انسان، در بیش از صدها واکنش شیمیایی حیاتی ایفای نقش می‌کند.
بدن برای عملکردهایی نظیر انقباض عضلات، تولید انرژی، تنظیم قند خون، حفظ سلامت قلب، رشد و توسعه استخوان‌ها و دیگر فرآیندهای حیاتی به منیزیم احتیاج دارد.
منیزیم به‌عنوان یک ماده معدنی کلیدی در ارزیابی بالینی سلامت به حساب می‌آید و در بیش از ۳۰۰ واکنش بیوشیمیایی که وظائف مختلف بدن را تنظیم می‌کنند، نقش دارد. این واکنش‌ها شامل انقباضات عضلانی، تولید انرژی، ساخت پروتئین، عملکردهای عصبی، تنظیم فشار خون، کنترل قند خون و حفظ ریتم طبیعی قلب هستند.
علاوه بر این، بدن برای تشکیل استخوان‌ها، مولکول‌های ژنتیکی مانند دی‌ان‌ای (دئوکسی ریبونوکلئیک اسید) و آران‌ای (ریبونوکلئیک اسید) و همچنین گلوتاتیون، که نوعی آنتی‌اکسیدان به شمار می‌رود، به منیزیم نیاز دارد. کمبود منیزیم به‌خصوص زمانی رخ می‌دهد که بدن قادر به جذب کافی این ماده معدنی از غذا نباشد. علائم بروز کمبود منیزیم (هیپومنیزیمی) متنوع و بسته به شدت آن متفاوت است. در مراحل اولیه، ممکن است نشانه‌هایی مانند کاهش اشتها، حالت تهوع و خستگی مشاهده شود و در صورت وخامت بیشتر، عوارضی نظیر بی‌حسی، احساس گزگز، گرفتگی عضلات، ضربان نامنظم قلب و تشنج ممکن است بروز کند. کمبود جدی منیزیم همچنین می‌تواند سطوح کلسیم و پتاسیم را کاهش دهد.
این ماده معدنی به شکل‌های مختلفی وجود دارد و می‌توان آن را از طریق غذاهای گوناگون یا مکمل‌های غذایی تأمین کرد.
برخی افراد به دلایل نظیر کمبود منیزیم، شرایط سلامتی یا نوع رژیم غذایی خود نیاز به مصرف این مکمل دارند. تخمین‌ها حاکی از آن است که بسیاری از ساکنان ایالات متحده به میزان کافی منیزیم را از طریق رژیم غذایی خود دریافت نمی‌کنند؛ بنابراین، مصرف مکمل‌های منیزیم می‌تواند این کمبود را جبران کند. هنگام انتخاب مکمل مناسب منیزیم، با گزینه‌های متعددی روبه‌رو می‌شوید. بنابراین آشنایی با انواع مختلف مکمل‌های منیزیم اهمیت دارد، چرا که هر یک از این مکمل‌ها دارای مزایای خاص خود هستند و ممکن است به‌طور متفاوتی عمل کنند.
سیترات منیزیم
مکمل‌های سیترات منیزیم از ترکیب منیزیم و سیترات (یا اسید سیتریک) تشکیل شده‌اند. سیترات به‌عنوان یک اسید ضعیف در مرکبات یافت می‌شود و مزایای گوناگونی دارد. معمولاً از سیترات منیزیم در درمان یبوست استفاده می‌شود. سیترات منیزیم به‌عنوان یک ملین نمکی عمل کرده و مقدار آب موجود در مدفوع را افزایش می‌دهد، که این موضوع عمل دفع را آسان‌تر می‌کند.
همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد سیترات منیزیم می‌تواند به تقویت سلامت استخوان‌ها کمک کند و برخی مطالعات محدود نشان‌دهنده افزایش تراکم مواد معدنی استخوان پس از یائسگی بوده است. به‌نظر می‌رسد که سیترات منیزیم به‌نسبت سایر انواع منیزیم، جذب آسان‌تری دارد.
منیزیم گلیسینات
منیزیم گلیسینات که از ترکیب منیزیم و گلیسین (نوعی اسید آمینه) به‌وجود آمده است، معمولاً برای درمان نگرانی‌های مرتبط با افسردگی و اضطراب مورد استفاده قرار می‌گیرد. بسیاری از افراد در مورد اینکه آیا باید منیزیم گلیسینات را جایگزین سیترات منیزیم کنند، تردید دارند. انتخاب بین این دو نوع مکمل بستگی به شرایط و هدف استفاده شما دارد. در حالی که سیترات منیزیم به‌عنوان گزینه‌ای کارآمد برای یبوست شناخته می‌شود، منیزیم گلیسینات به‌عنوان بهترین انتخاب برای مسائل عاطفی و خلقی محسوب می‌گردد.
اکسید منیزیم
اکسید منیزیم بدون نیاز به نسخه در دسترس است و اغلب به‌منظور درمان سوزش سر معده و سوء‌هاضمه استفاده می‌شود. این مکمل به‌عنوان روشی برای جبران کمبود منیزیم نیز به کار می‌رود. اگرچه می‌توان از اکسید منیزیم برای درمان یبوست نیز استفاده کرد، اما در مقایسه با سایر شکل‌های منیزیم، جذب کمتری دارد.
مالات منیزیم
به نقل از ایندیپندنت، مالات منیزیم مکملی است که از ترکیب منیزیم و اسید مالیک (مالات) تشکیل می‌شود. مالات منیزیم ممکن است درمانی مؤثر برای «فیبرومیالژیا» (سندرم درد اسکلتی-عضلانی مزمن با درد، خستگی، بی‌خوابی و افسردگی) به شمار آید. با این حال، یک بررسی نشان داده که مالات منیزیم تأثیر اندکی بر بهبود علائم فیبرومیالژیا دارد و می‌توان از این مکمل برای پوشش کمبود منیزیم استفاده کرد. این شکل منیزیم به‌راحتی جذب می‌شود و طبق شواهد به‌سرعت پس از مصرف به بدن وارد می‌شود.
سولفات منیزیم
سولفات منیزیم ممکن است در زمینه درمان «پره اکلامپسی» (فشار خون بالا و آسیب به اندام‌ها در دوران بارداری) و «اکلامپسی» (حملات تشنجی در زنان مبتلا به پره اکلامپسی) در دوران بارداری مفید واقع شود. همچنین می‌تواند به‌عنوان یک ضدتشنج سودمند باشد. با این حال، اداره غذا و داروی ایالات متحده نسبت به مصرف طولانی‌مدت برخی انواع سولفات منیزیم برای درمان پره اکلامپسی، اکلامپسی و تشنج در زنان باردار هشدار داده و تأکید می‌کند که حتماً باید قبل از مصرف با پزشک مشورت شود.
سولفات منیزیم، که به‌عنوان نمک اپسوم نیز شناخته می‌شود، به درمان یبوست هم کمک می‌کند. برخی تحقیقات نشان می‌دهد که فراهمی زیستی (Bioavailability) سولفات منیزیم در مقایسه با سایر انواع منیزیم، نظیر سیترات منیزیم، کمتر است، با این حال یافته‌های دیگری هم جذب خوب این مکمل را تأیید می‌کنند.
منیزیم تورات
مکمل‌های منیزیم تورات (منیزیم به‌همراه اسید آمینه تورین) می‌توانند تأثیر مثبتی بر فشار خون بالا داشته باشند. یک مطالعه حیوانی نشان داد که مصرف منیزیم تورات باعث کاهش فشار خون در موش‌های مبتلا به فشار خون بالا شده است. دیگر تحقیقات نیز از اثر منیزیم تورات بر جلوگیری از ایجاد آب مروارید گزارش داده‌اند.
در نهایت، بسیار حائز اهمیت است که برای استفاده از مکمل‌ها حتماً با پزشک یا متخصص مراقبت‌های بهداشتی مشورت کنید. همچنین برخی افراد ممکن است عوارضی مانند اسهال، گرفتگی شکم و حالت تهوع را در حین مصرف منیزیم تجربه کنند. در صورت مصرف بیش از حد منیزیم، عوارضی مانند افت فشار خون، حالت تهوع و استفراغ، احتباس ادرار، کندشدن هضم، ضعف عضلانی، بی‌حالی و ضربان قلب غیرطبیعی بروز می‌کند.
مکمل‌های منیزیم ممکن است برای برخی افراد خطراتی به همراه داشته باشند. افراد دارای بیماری‌های کلیوی باید از مصرف مکمل‌های منیزیم خودداری کنند، چرا که کلیه‌ها قادر به دفع مؤثر منیزیم اضافی نیستند. مصرف مکمل‌های منیزیم در دوران بارداری و شیردهی به‌طور کلی بی‌خطر محسوب می‌شود، اما حتماً باید قبل از مصرف با متخصص مشورت گردد. اگر داروهای دیگری مصرف می‌کنید، پیش از آغاز مصرف مکمل‌ها از نظر تداخلات دارویی با پزشک مشورت کنید.