برق قطع شد، چه کار باید کرد

در ساعت ۱۴:۳۰، مدیر هتل از وقوع قطع برق اطلاع می‌دهد و با نارضایتی اشاره می‌کند: ای کاش مشکل تنها در قطع برق بود، زیرا آب مجموعه هم قطع شده و به علاوه، آنتن تلفن همراه نیز دچار مشکل شده و در این دو ساعت قطعی نمی‌توان حتی کارهای مجازی هتل را انجام داد.

ژنراتور جدید هتل که به تازگی خریداری شده، هنوز نصب نگردیده است؛ بدین ترتیب، با قطع برق، تمامی سیستم‌های تهویه هتل از کار افتاده و آب نیز به دلیل استفاده از پمپ به طبقات نمی‌رسد. به علاوه، فعالیت‌های نظافتی هتل نیز در این زمان متوقف شده و هتل عملاً در خاموشی فرو رفته است.

مسئله قطع مداوم برق در غرب استان مازندران، به صدای نارضایتی بسیاری از شهروندان تبدیل شده است. تعدادی از بانوان خانه‌دار که در مقابل در آپارتمان نشسته‌اند، می‌گویند: با قطع برق، آب آپارتمان نیز از دسترس خارج شده و گزینه‌ای جز نشستن در حیاط یا دم درب برای ما وجود ندارد تا ببینیم برق دوباره می‌آید یا نه.

یکی از این بانوان با تأکید گفت: پارسال حداقل قبل از قطع برق، ما را مطلع می‌کردند اما امسال اداره برق همه را غافلگیر کرده و در طول شبانه‌روز نمی‌دانیم چه زمانی قرار است برق قطع شود که بتوانیم پیش‌بینی کنیم. ناچار هستیم هر روز چند دبه آب ذخیره کنیم.

اما یکی از کارمندان یکی از ادارات دولتی از قطع برق ابراز رضایت می‌کند و می‌گوید: قطع برق برای ما مفید واقع شده و به ویژه اگر در زمان ظهر رخ دهد، بسیار مناسب است، چرا که موجب تعطیلی زودهنگام اداره می‌شود و ما می‌توانیم به کارهای شخصی خود رسیدگی کنیم.

کسبه و تجار بازار نیز هر کدام شکایات مخصوص به خود را دارند، اما مهم‌ترین موضوعی که در میان همه آن‌ها مشترک است، نارضایتی از قطع ناگهانی برق است که رکود بیشتری به بازار وارد کرده و مشتریان از بازارهایی که با این خاموشی‌ها روبرو هستند فاصله می‌گیرند.

آرایشگری که در حین کار مجبور به توقف شده و یا پروتئینی که هنگام خرد کردن مرغ دستگاهش خاموش می‌شود و یا کابینت‌سازی که به دلیل قطع برق کارش متوقف شده، هر یک دردی از بی‌نظمی و نارضایتی خود را بیان می‌کنند، اما آنچه که از مجموع صحبت‌های آن‌ها حاصل می‌شود، انتقاد از نحوه مدیریت و برخورد مسئولان در این زمینه به ویژه در ماه‌های اخیر است.

با این حال، برخی از شهروندان انتقادات تند و صریحی دارند که قابل گفتن نیست، اما باید اذعان کرد که قطع برق به مرحله‌ای رسیده که کلافگی مردم به وضوح احساس می‌شود و به گفته بسیاری از شهروندان که تجربیات خود را با خبرنگار در میان گذاشتند، این وضعیت به‌هیچ‌وجه قابل تحمل نیست.

تلاش خبرنگار برای برقراری گفت‌وگو با مسئولان مربوطه به نتیجه‌ای نرسیده و به نظر می‌رسد که آن‌ها نیز از قطع برق غافلگیر شده‌اند. آیا بهتر نبود قبل از این قطع‌های مکرر، شهروندان از وضعیت مطلع می‌شدند؟