برخی معتقدند که جمعیت فراوانی از افغانستانی‌ها در ایران سکنی گزیده‌اند. این افراد از جمله بخش‌های محروم جامعه ما محسوب می‌شوند و با معضلاتی نظیر فقر، بیکاری و دستمزدهای نازل دست و پنجه نرم می‌کنند. به نوعی می‌توان گفت که این گروه با قشر فرودست جامعه خودمان در یک سطح قرار دارند.
حضور مهاجران افغانستانی در ایران تبدیل به یک معضل جدی شده است، معضلی که به نظر می‌رسد هنوز هیچ برنامه‌ریزی مشخصی برای حل آن وجود ندارد و استمرار آن سبب بروز مشکلات متعددی می‌گردد. سیمین کاظمی، جامعه‌شناس، در حضور در کافه خبر خبرآنلاین به بررسی جنبه‌های مختلف این حضور پرداخته و اشاره می‌کند که بسیاری بر این باورند که تعدادی از جرائم توسط این گروه به وقوع می‌پیوندد. اما او تصریح می‌کند که اولا شواهدی مبنی بر صحت این ادعا وجود ندارد و ثانیاً مهاجرانی که در ایران زندگی می‌کنند به علت تعلق به جامعه‌های محروم، ممکن است در معرض ارتکاب جرائم مشابه با سایر قشرهای محروم قرار گیرند. در این شرایط، عامل اقتصادی به‌طور قابل توجهی در بروز نزاع‌ها تاثیرگذار است.
او به خبرآنلاین می‌گوید: «برخی بر این باورند که تعداد زیادی از افغانستانی‌ها در ایران سکونت دارند. به هر حال این افراد جزء قشر محروم جامعه ما به حساب می‌آیند و با معضل‌هایی چون فقر، بیکاری و دستمزدهای پایین رو به رو هستند، به نوعی این گروه در یک سطح با فرودستان جامعه خودمان قرار دارند.»
کاظمی ادامه می‌دهد: «بسیاری از جرائم و آسیب‌های اجتماعی با فقر رابطه مستقیم دارند. زمانی‌که یک گروه اجتماعی در کشوری با بحران فقر و نابرابری دست و پنجه نرم می‌کند، وقوع جرائم در میان آن‌ها به‌طور طبیعی دور از ذهن نیست. از آن گذشته، ما هیچ شاهدی نداریم که نشان دهد برخی جرائم توسط افغانستانی‌ها در مقایسه با جامعه میزبان بیشتر صورت می‌گیرد. بنابراین به نظر می‌آید این نگرانی اخلاقی که در رسانه‌ها علیه افغانستانی‌ها گسترش پیدا کرده، بیشتر ریشه اقتصادی دارد.»
او می‌افزاید: «زمانی که مشکلات اقتصادی در یک جامعه به اوج خود می‌رسد، احتمالاً تفکرات نژادپرستانه نیز تشدید می‌شوند.»