شمشیربازی ایران پیش از برگزاری المپیک ۲۰۲۴ دچار ناکارآمدی و آشفتگی شد و شرایط آمادگی آن، تفاوت‌های قابل توجهی با سایر کشورها داشت.
، تیم شمشیربازی سابر ایران در المپیک پاریس همانند دو دوره قبلی به فینال نزدیک شد اما موفق به کسب مدال نشد. این تیم پس از پیروزی شیرین بر آمریکا، با مجارستان روبرو شد و در حالیکه فقط یک قدم تا رسیدن به فینال فاصله داشت، بازی را واگذار کرد. برای کسب مدال برنز نیز با تیم میزبان، فرانسه رقابت کرد؛ اما نتوانست نمایش خوبی ارائه دهد و شکست سنگینی را متحمل شد و در نهایت بی‌مدال به خانه برگشت. این تیم نشان داد قابلیت کسب مدال را داشته است و اگر فدراسیون زودتر پیمان فخری را برای بازگشت راضی می‌کرد، می‌توانست تیم منسجم‌تری به المپیک بفرستد.
نگرانی که بالاخره از تیم ملی حساب می‌برد
یکی از نکات نگران‌کننده‌ای که به کرات به آن اشاره شده، عدم هم‌سطح بودن عملکرد بازیکنان است که در المپیک به وضوح دیده شد. محمد فتوحی در برابر آمریکا عملکرد خوبی نداشت و تنها ۷ امتیاز کسب کرد که فخری را به تعویض او مجبور کرد. در دیدار با فرانسه نیز فرزاد باهر که به عنوان بازیکن تعویضی وارد می‌شد، نتوانست درخشش لازم را داشته باشد و فقط سه امتیاز به نام خود ثبت کرد. اکنون این پرسش مطرح است که نتیجه‌بخشی اردوی ۵۰ روزه تیم ملی شمشیربازی سابر ایران در فرانسه چه بود و این اردو چه دستاوردی برای بازیکنان به همراه داشت، در حالی که آنها در مهم‌ترین رقابت‌های ورزشی خود به‌طور مجدد نتیجه مناسبی نگرفتند؟ به چه دلیل بعد از استعفای امین قربانی در دی ۱۴۰۲، تیم ملی برای مدتی طولانی بدون سرمربی باقی ماند؟
در بین مشکلات، این پرسش مطرح است که چه کمکی از کریستین بائو مربی فرانسوی به شمشیربازی ایران شده است، فردی که حتی از شاگرد خود نیز پشتیبانی نمی‌کند. ساندرو بازادزه، شمشیرباز بزرگ گرجستان، یکی از اصلی‌ترین شاگردان بائو است و مبالغ زیادی به این مربی پرداخت کرده، اما در همین المپیک پاریس وقتی بازادزه در برابر شمشیرباز مصری شکست خورد و به شدت به داوری معترض شد، بائو در حالی که دست در جیب داشت، کاملاً بی‌توجه و آرام سالن را ترک کرد. در چنین شرایطی، فدراسیون چگونه این مربی را برای مدت طولانی بر تیم ملی حاکم کرد و او چه کار مفیدی برای پیشرفت تیم ایران انجام داد؟
بازگشت سابر به نقطه ابتدایی
المپیک با تمامی تلخی‌هایش برای شمشیربازی به پایان رسید و مجدداً تیم ملی سابر، به عنوان فعال‌ترین نماینده ایران، به نقطه ابتدایی خود بازگشت. پیمان فخری در ابتدا اعلام کرده بود که تنها به دلیل المپیک، مسئولیت هدایت تیم ملی را بر عهده دارد و پس از آن به آمریکا بازگشت. در نتیجه، تیم ملی سابر دوباره بدون سرمربی ماند. مسأله‌ای که فدراسیون برای حل آن به دنبالش است تا از لحاظ فنی بتواند این تیم را ساماندهی کند، خود داستانی است.
زمانی که تیم ملی کره‌جنوبی موفق به کسب سومین طلای تیمی در المپیک شد، اوه سانگوک، بازیکن این تیم و قهرمان المپیک، عکسی از قهرمانی تیم خود را در صفحه شخصی‌اش منتشر کرد و گو بونگیل، دیگر هم‌تیمی‌اش و کاپیتان تیم کره‌جنوبی در واکنش به این عکس نوشت: “بیا از فردا برای المپیک ۲۰۲۸ آماده شویم.” چنین است که در شرایطی که نگاه کره‌ای‌ها پس از رسیدن به موفقیت، به طلاهای المپیک بعدی معطوف است، تیم ملی ایران نه تنها سرمربی ندارد، بلکه برنامه‌ای نیز ندارد.
وقت تغییر و تحول است
با دقت به عملکرد برخی از ورزشکاران، این احساس به وجود می‌آید که زمان تغییر و تحول در تیم ملی فرارسیده است؛ اما مشکل این است که فدراسیون هیچ پشتیبانی برای این قضیه مهیا نکرده است. برخی از ورزشکاران سال‌ها در تیم ملی فعالیت داشته‌اند و در انواع رویدادها از قهرمانی آسیا و جهان گرفته تا مسابقات جهانی و المپیک شرکت کرده‌اند، اما در مواقع حساس که تیم ملی به کمک احتیاج داشت، نتوانستند عملکرد خوبی داشته باشند. تیم ملی باید آنقدر بازیکن توانمند داشته باشد که برای حضور در المپیک با یکدیگر رقابت کنند، اما فدراسیون هیچ اقدامی در زمینه پشتوانه‌سازی انجام نداده و تیم ملی ایران تنها به چند بازیکن محدود شده و هیچ بازیکنی دیگر نتوانسته به تیم ملی حتی در مسابقات جهانی و قهرمانی آسیا و جهان بپیوندد، چه برسد به المپیک.
اپه و فلوره ایران سال‌هاست که تعطیل هستند و فقط گهگاه به یکی دو مسابقه در سال اعزام می‌شوند بدون آنکه پیشرفت خاصی کسب کرده باشند. اما رئیس فدراسیون همیشه در سفرهای خارجی این تیم حضور دارد و سؤال اصلی این است که این سفرها چه میزان به توسعه شمشیربازی ایران کمک کرده است؟
تعداد سفرهایی که پورسلمان پس از انتخاب به عنوان رئیس فدراسیون انجام داده است:
* قهرمانی آسیا چین
* قهرمانی جهان میلان ایتالیا
* جام جهانی مادرید
* جام جهانی گرجستان
* جام جهانی مجارستان
* بازی‌های آسیایی هانگژو
* المپیک ۲۰۲۴ پاریس
* اجلاس جهانی مصر
* اجلاس کنفدراسیون آسیا در قزاقستان
در این بین، تنها سابر مردان باقی مانده‌اند و این تیم نیز از پشتیبانی قوی بی‌بهره است و به نظر می‌رسد همین چند نفر که هنوز با تیم ملی باقی مانده‌اند به واسطه عدم برگزاری مسابقات انتخابی و فرصت‌های خاص، خسته و بی‌انگیزه شده‌اند.
رئیس فدراسیون شمشیربازی اکنون باید به بسیاری از مسائل تیم ملی پاسخگو باشد. او ابتدا باید درباره وضعیت برنامه‌ریزی پیش از المپیک توضیح دهد؛ موضوعی که حتی پیمان فخری در مصاحبه‌هایش به آن اشاره کرده و گفت تیمی آشفته و بی‌برنامه را تحویل گرفته است.
از طرف دیگر، با توجه به اینکه هیچ ستاره جدید و آینده‌داری به تیم ملی ایران معرفی نشده است، باید پرسید که رئیس فدراسیون در این مدت که بر سر کار بوده، چه تغییر متفاوتی را در شمشیربازی رقم زده است. مدیریت یک فدراسیون فقط شامل حضور در رویدادهای ورزشی و سفرهای خارجی نیست، بلکه باید به فکر پرورش نسل‌های آینده آن رشته ورزشی نیز باشد.