مریم محمدی، رئیس سازمان محیط زیست منطقه آزاد کیش، در روز دوشنبه در خصوص مشاهده نهنگ گوژپشت در آب‌های این جزیره اظهار داشت: این نهنگ‌ها پیشتر در خلیج فارس و دریای عمان نیز مشاهده شده‌اند و معمولاً به صورت تکی یا در گروه‌های سه‌نفری در حال حرکت هستند.
وی با اشاره به اینکه نهنگ گوژپشت به عنوان یکی از پستانداران دریایی خون‌گرم شناخته می‌شود که هر چند وقت یک‌بار بر روی سطح آب ظاهر می‌شوند، افزود: این گونه‌ها دارای مهاجرت فصلی هستند و در طول سال از یک اقیانوس به اقیانوس دیگر منتقل می‌شوند.
رئیس اداره محیط زیست منطقه آزاد کیش تصریح کرد: نهنگ‌های گوژپشت به منظور زادآوری، گاهی به سواحل نزدیک می‌شوند.
وی ادامه داد: تا به امروز گزارشی مبنی بر حمله این نوع نهنگ به انسان در منطقه به ثبت نرسیده است و در آب‌های کیش، هیچ سابقه‌ای از حمله پستانداران دریایی یا حتی کوسه‌ها به انسان وجود ندارد.
محمدی همچنین بیان کرد: نهنگ‌های گوژپشت زیستگاه گسترده‌ای در آب‌ها دارند و ممکن است در آب‌های کم عمق یا عمیق، حتی در مناطق قطبی یا گرم زمین، دیده شوند.
وی تأکید کرد که پستانداران دریایی از نظر اکولوژیکی و در زنجیره غذایی اقیانوس‌ها، اهمیت بسزایی دارند و اگرچه در این منطقه حساسیت قابل توجهی نسبت به صید نهنگ‌ها و گونه‌های خاص آبزیان وجود دارد و گزارشی در این زمینه وجود ندارد، عوامل مانند صید و شکار از طریق تورهای ماهیگیری کف‌رو، ورود آلودگی‌ها و مواد صنعتی به دریا، طوفان‌ها و اختلالات صوتی می‌توانند به مرگ آن‌ها منجر شوند.
رئیس اداره محیط زیست منطقه آزاد کیش توضیح داد: این نهنگ‌ها از طریق امواج صوتی با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند و تولید صداهای اضافی ناشی از فعالیت‌های صنعتی در دریا می‌تواند باعث اختلال در این ارتباط شده و حتی به مرگ آن‌ها منتهی گردد.
نهنگ‌های گوژپشت در دسته نهنگ‌های بی‌دندان قرار دارند و از خانواده نهنگ‌های بالن‌دار محسوب می‌شوند؛ این گونه‌ها معمولاً با مشاهده شکل و ارتفاع فواره آب که از سوراخ بینی آن‌ها خارج می‌شود، شناسایی می‌شوند.
این نهنگ‌ها جانداران زادآور هستند و در هر دوره بین یک تا دو نوزاد به دنیا می‌آورند؛ نوزادان آن‌ها در حدود چهار متر طول و تقریباً ۳۸۰ کیلوگرم وزن دارند.
این گونه از نهنگ‌ها دارای الگوهای مشخص‌تری هستند و بال‌های بلند آن‌ها به یک‌سوم طول بدنشان می‌رسد. نهنگ‌های گوژپشت معمولاً بین ۲۰۰ تا ۴۰۰ بالن در آواره‌های خود دارند و دارای ۱۴ تا ۳۵ شیار شکمی هستند؛ ماده‌های آن‌ها به طور متوسط حدود ۱.۵ متر از نرها بزرگ‌تر می‌باشند.