علیرضا ایمانی، استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران، با اشاره به پروژه‌ای تحت عنوان «بررسی تأثیر محرومیت حاد خواب پیش از انفارکتوس میوکارد و نقش نورون‌های اکسی‌توسین در هسته پاراوانتریکولار بر عملکرد سیستم عصبی سمپاتیک و آسیب ناشی از ایسکمی-پرفیوژن مجدد در موش سوری» گفت: با وجود پیشرفت‌های قابل توجهی که در سال‌های اخیر داشته‌ایم، بیماری‌های قلبی– عروقی همچنان یکی از شایع‌ترین علل مرگ در سطح جهانی به شمار می‌رود.
بر اساس گزارش روابط عمومی بنیاد ملی علم ایران، ایشان نارسایی قلبی را به عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل مرگ و میر ناشی از بیماری‌های قلبی تلقی کرد که با افزایش سن، تمایل به گسترش آن رو به افزایش است و افزود: در راستای کاهش مرگ‌ومیرهای ناشی از حوادث قلبی و عروقی، درمان‌های پزشکی متنوعی ارائه شده است، اما با این حال، نارسایی احتقانی قلبی که معمولاً بعد از یک انفارکتوس قلبی بروز می‌کند، به عنوان یک چالش مهم در حوزه پزشکی و اجتماعی مطرح است.
ایمانی ادامه داد: نارسایی قلبی به عنوان یک سندرم کلینیکی پیچیده شناخته می‌شود که ناشی از تغییرات عملکردی و ساختاری در قلب بوده و توانایی پمپاژ مؤثر خون از قلب به سایر بافت‌ها را که برای تأمین نیازهای متابولیک آنها حیاتی است، مختل می‌سازد. این وضعیت می‌تواند به بروز علائمی نظیر تنگی نفس، سرفه، احتباس مایعات در ریه‌ها و دیگر بافت‌ها، خستگی زودرس، محدودیت در فعالیت فیزیکی و آریتمی‌های قلبی منجر شود.
این محقق تصریح کرد: در این پژوهش، تصمیم گرفته‌ایم که بر اساس شواهدی که داریم، به بررسی تأثیر تجربه بی‌خوابی حاد قبل از انفارکتوس میوکارد بر مهار یا آزادسازی اکسی‌توسین از نورون‌های هسته پاراوانتریکولار بپردازیم و در این راستا ارتباط میان سطح اکسی‌توسین و تغییرات عملکرد سیستم سمپاتیک به هنگام بی‌خوابی حاد را مورد بررسی قرار دهیم.
ایشان همچنین بیان کردند: یکی از دلایلی که ما در این تحقیق بر روی بی‌خوابی حاد تمرکز کرده‌ایم، این واقعیت است که بسیاری از پزشکان حداقل یک بار در هفته شیفت‌های ۲۴ ساعته کاری دارند و در این شیفت‌ها دچار محرومیت حاد خواب می‌شوند. این نوع بی‌خوابی موجب فعال شدن سیستم سمپاتیک می‌گردد.
ایمانی تأکید کرد: با وجود نگرانی‌هایی درباره تأثیرات منفی بی‌خوابی، ما در مطالعات گذشته خود نشان داده‌ایم که بی‌خوابی حاد لزوما به اثرات مضر منجر نمی‌شود و شاید بتوان این نتایج را به شرایط بالینی مشابه آنچه که بسیاری از پزشکان تجربه می‌کنند، تعمیم داد و از این طریق نگرانی این افراد را در این زمینه کاهش داد.