دکتر سید علی جعفری در اظهار نظری به بروز التهاب کبد یا هپاتیت و عوامل متعددی که می‌تواند باعث آن شود، پرداخت. وی با تاکید بر اینکه عفونت‌های ویروسی و مصرف خودسرانه داروها از جمله دلایل اصلی این بیماری به شمار می‌آید، خاطر نشان کرد: آنچه در مورد کودکان قابل توجه است، وجود عوامل اکتسابی به علاوه عوامل ارثی در ایجاد هپاتیت است.
او با بیان اینکه هپاتیت علل مختلفی را شامل می‌شود ولی در افراد در گروه‌های سنی گوناگون، نشانگان بالینی مشابهی دارد، به تظاهرات شایع هپاتیت یعنی زردی اشاره کرد و افزود: با این حال، هپاتیت در بسیاری از موارد ممکن است هیچ علامتی از خود نشان ندهد.
دکتر جعفری توضیح داد که برای تشخیص هپاتیت در نوزادان از آزمایشات خاصی بهره‌برداری می‌شود. زردی نوزادی که معمولاً در هفته اول به دلیل افزایش بیلی‌روبین اتفاق می‌افتد و روند طبیعی دارد، توانایی تشخیص از سایر مشکلات کبدی را با استفاده از آزمایشات فراهم می‌آورد.
وی همچنین خاطرنشان کرد که زردی که در بدو تولد مشاهده می‌شود، عموماً ناشی از هپاتیت نیست، و اگر هم هپاتیتی وجود داشته باشد، والدین نباید نگرانی زیادی داشته باشند، زیرا اکثر موارد هپاتیت در کودکان خوش خیم بوده و به درمان مناسب پاسخ می‌دهند. در سطح جهانی، علل ویروسی در صدر دلایل ایجاد هپاتیت قرار دارند.
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد تصریح کرد که هپاتیت A به عنوان یک بیماری خود محدود شونده شناخته شده است، اما علل اکتسابی نیز در بروز آن موثرند. این مواجهه با مجموعه‌ای از داروها، یا خود درمانی در کودک ممکن است به ابتلا به هپاتیت A منجر شود.
وی با یادآوری این نکته که مصرف استامینوفن در دوزهای بالا می‌تواند موجب هپاتیت دوران کودکی شود، اظهار داشت: تماس با بعضی مواد شیمیایی سمی و صنعتی نیز می‌تواند منجر به بروز هپاتیت در بزرگسالی گردد.
او گفت: ویروس هپاتیت B می‌تواند در بدن به طور پایدار باقی بماند. امروزه واکسیناسیون علیه هپاتیت B بخشی از برنامه‌های واکسیناسیون روتین است، اما هپاتیت‌های B و C ممکن است به شکل مزمن درآیند و برخی از انواع هپاتیت مزمن نیز نیاز به درمان داشته و برخی دیگر ممکن است بدون علامت باشند و حتی با وجود واکسیناسیون، هنوز درصدی از خطا وجود دارد.
وی با اشاره به این واقعیت که تست هپاتیت بخشی از غربالگری روتین در دوران بارداری است، افزود: افزایش آنزیم‌های کبدی یکی از نشانه‌های هپاتیت محسوب می‌شود، اما باید توجه داشت که افزایش آنزیم کبدی ممکن است ناشی از یک واقعه گذرا باشد.
دکتر جعفری با بیان اینکه برای بیماران مبتلا به هپاتیت، رژیم غذایی کم چرب و کم نمک توصیه می‌شود، تاکید کرد که حذف پروتئین به هیچ عنوان برای بیماری‌های کبدی مناسب نیست، اما اگر فردی دارای بیماری زمینه‌ای کبد باشد، باید پزشک پزشک خود را از این وضعیت مطلع سازد.
او اضافه کرد: در صورت عدم مدیریت مناسب بیماری هپاتیت، بدترین عواقب آن می‌تواند به نارسایی کبد، کاهش سطح هوشیاری و نارسایی سایر ارگان‌ها مانند کلیه منجر شود.