روندی نوین در جلوگیری از کوری در افراد بالای ۵۰ سال

تحقیقی که تحت سرپرستی «تیبو ماتیس»، استاد دانشگاه و چشم‌پزشک بیمارستان لیون فرانسه در حال انجام است، نشان می‌دهد که داروهای حاوی دوپامین که به طور معمول برای مدیریت بیماری پارکینسون مورد استفاده قرار می‌گیرند، ممکن است تاثیری محافظتی در برابر نوع مرطوب این بیماری ناتوانی بینایی داشته باشند.

دژنراسیون ماکولا مرتبط با سن، که به اختصار ARMD نامیده می‌شود و به آن تباهی لکه زرد نیز گفته می‌شود، اولین علت ناتوانی بینایی در افراد بالای ۵۰ سال است. ماکولا که یک ناحیه کوچک و مرکزی در شبکیه چشم به شمار می‌آید، وظیفهٔ دید مرکزی و وضوح بالای تصاویر را به عهده دارد. این بیماری، که ماکولا را تحت تاثیر قرار می‌دهد، به دو نوع مرطوب و خشک تقسیم می‌شود. در حالی که نوع خشک این بیماری شایع‌تر است، نوع مرطوب، که به دنبال رشد غیرطبیعی رگ‌های خونی زیر ماکولا شکل می‌گیرد، سبب از دست رفتن بینایی با سرعت و شدت بیشتری می‌شود.

تحقیقات متعددی که در آزمایشگاه‌ها و تحت هدایت دکتر تیبو ماتیس، استاد دانشگاه و پزشک بیمارستان لیون در بخش چشم‌پزشکی انجام شده است، «راه را برای ورود به درمان‌های نوآورانه نوع مرطوب تباهی لکه زرد هموار می‌سازد.»

در این مطالعه، اطلاعات مربوط به ۲۰۰ هزار بیمار تجزیه و تحلیل شده است. پیش‌تر، مطالعات قبلی به ارتباط ممکن میان بیماری پارکینسون و کاهش خطر ابتلا به نوع مرطوب بیماری تباهی لکه زرد چشم اشاره کرده بودند. برای بررسی دقیق‌تر، این تیم پژوهشی که شامل متخصصان موسسهٔ بینایی نیز می‌شود، داده‌های مربوط به بیش از ۲۰۰ هزار بیمار مبتلا به نوع مرطوب بیماری تباهی لکه زرد را مورد بررسی قرار دادند.

طبق گزارش یورونیوز، آن‌ها دریافتند که بیماران تحت درمان بیماری پارکینسون با داروی «لوودوپا» یا سایر داروهایی که نوع دوم گیرنده دوپامین را مهار می‌کنند، به نوع مرطوب این بیماری دیرتر مبتلا شده و به تزریق‌های داخل چشمی نیاز کمتری داشتند.

این تحقیق که در مجله The Journal of Clinical Investigation منتشر شده است، افق‌های جدیدی را برای پیشگیری، تأخیر و درمان نوع مرطوب بیماری تباهی لکه زرد به عنوان نوع خطرناک آن، گشوده است.

پایان پیام