آخرین اجرای پری صابری در تالار وحدت

، این هنرمند برجسته در عرصه تئاتر که اکثر نمایش‌هایش را در تالار وحدت به اجرا درآورده بود، صبح امروز (جمعه، ۲۳ شهریورماه) برای همیشه از این مکان محبوب خداحافظی کرد تا در بهشت زهرا (س) در کنار مزار همسرش، دکتر هوشنگ شیرینلو به آرامش ابدی دست یابد.

قبل از آغاز رسمی مراسم، مجموعه‌ای از قطعات موسیقی و آواز در فضای بیرونی تالار وحدت نواخته شد.

در شروع این برنامه که نیما کرمی آن را اجرا کرد، ایرج راد، بازیگر برجسته تئاتر و رئیس هیات مدیره خانه تئاتر، با ابراز تسلیت به هنرمندان و دوستداران هنر، از صابری به عنوان هنرمند برجسته‌ای یاد کرد که از سنین جوانی با نویسندگان و بزرگان ادبی آشنا بوده‌است.

او افزود: خانم صابری علاوه بر تحصیلات، در زمینه تجربی هم از تجربیات زیادی بهره‌مند شد و در دو فیلم ارزشمند سینمای کشورمان نقش‌آفرینی کرد.

راد در ادامه به اجرای نمایشنامه‌های ایرانی و خارجی از کارگردانی صابری اشاره کرد و بیان داشت: او آثار ارزشمندی را که خود به ترجمه آورده بود به صحنه برد و همچنین آثاری را با استفاده از شعرهای شاعرانی که مایه فخر کشورمان هستند و در دنیای ادب شهرت دارند، به نمایش گذاشت.

او با اشاره به فعالیت‌های دیگر صابری در عرصه تئاتر ایران گفت: علاوه بر ترجمه‌های متعدد، نمایشنامه‌های زیادی نیز نوشت و به همراه اینها با تأسیس تالار مولوی، فضایی را برای کار دانشجویان فراهم کرد. خوشبختانه در سال‌های اخیر کتاب «بانوی رند» از سوی نشر ثالث و به همت آقای شکرریز منتشر شده و فیلمی نیز درباره‌اش ساخته شده است، اما هنوز جای نوشتن بیشتری درباره او وجود دارد، چرا که از دوره نوجوانی بی‌هیچ سر و صدا و تبلیغاتی به هنر کشورش خدمت کرد و حتماً نامش در فرهنگ و هنر ما جاودانه خواهد ماند.

در ادامه، محمد حاتمی، بازیگری که همکاری‌های زیادی با صابری داشته به صحنه آمد و یادداشتی درباره این هنرمند ارائه کرد.

حاتمی در این یادداشت به آشنایی‌اش با صابری اشاره کرده و گفت: ۳۷ سال پیش با ایشان آشنا شدم و پیشنهاد همکاری در نمایش «باغ عرفان» که حول محور سهراب سپهری بود و مملو از فرهنگ و ایران ما بود، مطرح شد. موسیقی در آثار او همیشه شکوه و جلال داشت. متأسفانه امروز برخی از آثار را نام کنسرت‌نمایش گذاشته‌اند، در حالی که غالباً با موسیقی بی‌محتوا همراه است.

این بازیگر در ادامه بیان کرد: ادبیات برای صابری هیچ‌گاه تجملی و دور از دسترس نبود و او زیبایی‌های ادبیات را برای تماشاگرانش به نمایش می‌گذاشت. صابری به عنوان هنرمند تنها هنرنما نبود، بلکه در آثارش نقش زن را به زیبایی نمایان می‌کرد و تا آخرین لحظه زندگی‌اش با روحی زنانه زندگی کرد و در ذهن‌ها ماندگار شد.

سپس فروغ قجابگلی، هنرمند دیگری که همکاری‌هایی با صابری داشته است، به عنوان سخنران بعدی برنامه از حاضرین خواست که به احترام او دست بزنند درست مانند زمانی که بعد از اجرای آثارش برای او applauded می‌کردند.

او با قرائت شعر مولوی «مرده بدم، زنده شدم» گفت: این شعر در تمامی نمایش‌های او جریان داشت. او همواره قلب‌ها را تسخیر می‌کرد. من با تماشای آثار او با دنیای تئاتر آشنا شدم. هر کجا که کارش در جهان به اجرا درمی‌آمد، نشانگر فرهنگ ایرانی بود زیرا آثارش هویت و موسیقی ایرانی را به دوش می‌کشید.

این بازیگر با تأکید بر اهمیت موسیقی در نمایش‌های صابری یادآور شد: مگر می‌توان با شنیدن صدای تنبور، او، ابراهیم اثباتی (آهنگساز فقید تئاتر) و محمد حاتمی را فراموش کرد.

او یک خاطره مربوط به دوران دانشجویی‌اش و نخستین همکاری‌اش با صابری را به یاد آورد و گفت: در نمایش او به عنوان دستیار صحنه فعالیت کردم. او به من اعتماد و عشقی عطا کرد که هنوز نیز با آن کار می‌کنم. بعداً فهمیدم که رازهای او هم‌پوشانی با رازهای بازیگری استلا آدلر (استاد بزرگ بازیگری) دارد.

این بازیگر در پایان سخنانش، از صابری به عنوان نماد عظمت و شکوه یاد کرد و از مهندس مرتضی کاظمی (معاون هنری پیشین) و حسین پاکدل (مدیر پیشین مجموعه تئاتر شهر) سپاسگزاری کرد که در دوران مدیریت خود زمینه را برای فعالیت‌های صابری فراهم ساختند.

این مراسم با حضور چهره‌هایی همچون حسین پاکدل، ایرج راد، هادی مرزبان، مهندس مرتضی کاظمی، فرزانه کابلی، شهره سلطانی، مارال فرجاد، مهوش وقاری، شکرخدا گودرزی، اردشیر صالح پور، یارتا یاران، محمد ساربان، سعید داخ، عباس عظیمی، حمید نیلی، کاظم نظری، مهدی شفیعی، اصغر همت، منظر لشگری، داود فتحعلی بیگی، امیر کاوه آهنین جان، فرزانه نشاط خواه، شهرام کرمی، بهرام ابراهیمی، بابک محمدی، محمد بهرامی، مریم معترف، مسعود میرطاهری، فرهاد شریفی، سید محمد طباطبایی و … برگزار گردید.

بدرقه پیکر پری صابری با صدای موسیقی و نواخته شدن سازها همراه بود و با حضور حجت‌الاسلام خطیب بر پیکر ایشان نماز میت خوانده شد.