پیجرها یا بیپرها، که عمدتاً در دهه‌های ۸۰ و ۹۰ میلادی به اوج محبوبیت خود رسیدند، ابزارهایی هستند که توانایی دریافت پیام‌های مختصر و سیگنال‌های فراخوانی را از طریق فناوری‌های رادیویی داشتند.
بر اساس گزارش تجارت نیوز، به دلیل سادگی در طراحی، قابلیت اطمینان بالا و امکان دریافت پیام‌ها بدون نیاز به پوشش داده‌ی وسیع، این دستگاه‌ها به ویژه در زمانی که فناوری‌های تلفن همراه هنوز در دسترس عموم نبودند، در میان نیروی نظامی و نیمه‌نظامی به شدت مورد استقبال قرار گرفتند.
در آن دوران، پیجرها معمولاً در شرایطی که سایر وسایل ارتباطی دچار اختلال می‌شدند یا در دسترس نبودند، توسط نیروهای نظامی مورد استفاده قرار می‌گرفتند. این دستگاه‌ها در مناطق جنگی و دورافتاده‌ای که دسترسی به شبکه‌های موبایل محدود بود، عملکرد بسیار خوبی از خود نشان می‌دادند.
با پیشرفت فناوری و ورود تلفن‌های همراه پیشرفته‌تر، استفاده از پیجرها به تدریج کاهش یافت.
به نظر می‌رسد که پیش از این، ریزبمب‌هایی درون پیجرها تعبیه شده بودند که اکنون با دستوراتی از راه دور منفجر شده‌اند.