چاقی موجب بروز مشکلات در اغلب بخش‌های بدن می‌شود و تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که این پدیده بر مغز نیز تاثیرگذار است. از سوی دیگر، به‌نظر می‌رسد کاهش وزن با حذف چربی‌های اضافی می‌تواند کارکرد مغز را بهبود بخشد و اثرات منفی ناشی از افزایش وزن را برعکس کند.
بر اساس گزارش ایندیپندنت، یک مطالعه جدید که بر روی افرادی که تحت عمل جراحی چاقی قرار گرفتند انجام شده، نشان‌دهنده تاثیرات مثبت این روش بر عملکرد مغز است. همچنین، تحقیقات دیگری نشان می‌دهد که روش‌های غیرتهاجمی برای کاهش وزن، مانند ورزش، می‌توانند آثار مضر چاقی بر روی مغز را کاهش دهند.
به گزارش نشریه تایم، براساس تخمین‌ها، مردان و زنان چاق نسبت به افراد با وزن طبیعی تقریباً ۳۵ درصد بیشتر در معرض خطر ابتلا به آلزایمر قرار دارند. شواهد بدست آمده از تحقیقات نشان می‌دهد که چربی‌های بدن تعداد پروتئین‌های مرتبط با بیماری آلزایمر را در مغز افزایش می‌دهد.
تحقیقات دیگری که بر روی موش‌ها انجام شده، نشان می‌دهد که سلول‌های چربی یک ماده به نام اینترلوکین ۱ (interleukin ۱) آزاد می‌کنند که موجب بروز التهاب و آسیب به ساختار مغز می‌شود.
در این مطالعات جدید، محققان به بررسی ۱۷ زن چاق قبل از عمل جراحی پرداخته و متوجه شدند که متابولیسم قند در بدن آن‌ها نسبت به گروه کنترل (زنان با وزن طبیعی) سریع‌تر است. این زنان قبل و بعد از عمل جراحی در آزمون‌های عملکرد شناختی مغز ارزیابی شدند.
نتایج نشان داد که فعالیت مغزی این زنان پس از عمل جراحی به مراتب بهبود یافته و در مقایسه با پیش از عمل، در آزمون‌های شناختی نتایج بهتری کسب کردند – به‌ویژه در زمینه عملکرد اجرایی که به برنامه‌ریزی و سازماندهی مربوط می‌شود. این یافته‌ها بیانگر این است که اثرات منفی ناشی از چربی بدن با کاهش آن کاهش می‌یابد.
محققان به این نتیجه رسیدند که فعالیت متابولیک طولانی‌مدت مغزی – یعنی نحوه تجزیه قند در آندام‌های چاق – به ساختار مغز آسیب می‌زند و فرایند زوال شناختی را تسریع می‌کند. آن‌ها همچنین در تلاش‌اند تا ابعاد تأثیر چربی بدن بر مغز را به صورت جامع‌تر درک کنند، اما شواهد حاکی از وجود زنجیره‌ای از رویدادهاست. به‌عنوان نمونه، مقاومت به انسولین معمولاً با بیماری‌های نورودژنراتیو مانند آلزایمر ارتباط دارد، زیرا نقش مؤثری در افزایش اسیدهای چرب، التهاب و استرس اکسیداتیو دارد و این مقاومت به انسولین در مقایسه با چاقی به‌وجود می‌آید.
طبق گزارش مرکز بهداشت و سلامت ملی بریتانیا، چربی احشایی یا شکمی به عنوان مضرترین نوع چربی بدن شناخته می‌شود و خطر ابتلا به مقاومت در برابر انسولین را افزایش می‌دهد. علاوه بر این، چربی شکمی موجب ترشح هورمون استرس می‌گردد که تأثیرات منفی بر عملکرد شناختی می‌گذارد. سایر تحقیقات نیز نشان داده که هورمون استرس می‌تواند بر ترس و حس گرسنگی تاثیر بگذارد و این اختلالات می‌توانند احساس گرسنگی و سیری را تحت تأثیر قرار داده و به چاقی منجر شوند.
فرض بر این است که بافت چربی در بدن مواد التهابی تولید می‌کند و احتمالاً یکی از علل اصلی تحریک مغز و بروز بیماری آلزایمر به شمار می‌آید. بدین‌جهت، محققان بر اهمیت کنترل وزن و اتخاذ سبک زندگی سالم تأکید دارند و توصیه می‌کنند که از چربی‌های اضافی خود رها شوید. البته نیازی به جراحی برای این کار نیست و می‌توان با رعایت یک رژیم غذایی متوازن و فعالیت ورزشی به این هدف رسید.
منبع: خبرفوری