در حال حاضر، دره سرسبز اطراف رودخانه «تولنز» واقع در شمال شرقی آلمان به عنوان یک مکان آرام و دلنشین در دل طبیعت شناخته می‌شود. اما از دیدگاه باستان‌شناسان، این منطقه بازتاب دهنده تاریخ پرفراز و نشیبی است که حاکی از وقایعی خشن و پرتنش دارد.
باستان‌شناسان این ناحیه را به عنوان محل وقوع قدیمی‌ترین نبرد شناخته شده در اروپا و همچنین یکی از سرنوشت‌سازترین نبردهای زمان خود، شناسایی کرده‌اند.
در سال ۱۹۹۶، یک باستان‌شناس غیرحرفه‌ای به طور اتفاقی استخوانی را در این منطقه کشف کرد که از مبداء رودخانه نمایان بود. پس از آن، با اجرای یک سری عملیات کاوش، هزاران استخوان و صدها سلاح باقی‌مانده از نبردی بزرگ در حدود ۳۲۵۰ سال پیش به دست آمد.
تحقیقات نشان می‌دهد که در این میدان جنگ، دو گروه متخاصم هر کدام متشکل از ۲ هزار جنگجو، در حدود سال ۱۲۵۰ قبل از میلاد به نبرد پرداخته‌اند.
برآوردها نشان می‌دهد که تعداد جانباختگان در این نبرد بین ۷۵۰ تا ۱۰۰۰ نفر بوده است. در میان هزاران استخوان انسانی کشف شده، حداقل ۱۵۰ نفر، عمدتاً مردان جوان در سنین ۲۰ تا ۴۰ ساله و دو زن شناسایی شده‌اند.
با این حال، یکی از بزرگ‌ترین سؤالاتی که دانشمندان در تلاش برای پاسخ به آن هستند، این است که چگونه و چرا این نبرد به وقوع پیوست و چه افرادی در این جنگ شرکت داشتند؟ حقیقت این است که منشأ این درگیری و دلایل آن برای بسیاری نامشخص باقی مانده است.
اکنون، با به دست آمدن ده‌ها نوک پیکان برنزی و سنگ چخماق از دره تولنز، اطلاعات جدیدی درباره جنگجویان ماهر که در این نبرد بی‌رحمانه در دوره برنز جنگیده‌اند، به دست آمده است.
لیف اینسلمان، باستان‌شناس دکترا در دانشگاه برلین و نویسنده اصلی این تحقیق، در این خصوص اظهار می‌کند: «این احتمال وجود دارد که آنها تحت رهبری یک جنگ‌سالار یا رهبر کاریزماتیک با گروهی از مزدوران به جنگ آمده باشند.»
آقای اینسلمان و همکارانش ۵۴ نوک پیکان برنزی و سنگ چخماق که در سایت باستان‌شناسی دره تولنز واقع در حدود ۱۳۰ کیلومتری شمال برلین کشف شده‌اند را مورد بررسی قرار داده‌اند. بعضی از این پیکان‌ها به‌طور مستقیم در بدن جنگجویان فرو رفته بودند و باستان‌شناسان آنها را از قید بقایای اجساد بیرون آوردند.
یافته‌های این تحقیق جدید نشان می‌دهد که برخی از تیرهای پیدا شده در میدان نبرد ممکن است از نواحی دوردست جنوبی اروپای مرکزی آمده باشند.
محققان برای تعیین منبع این پیکان‌ها آنها را با نمونه‌های مشابه کشف شده در بیش از ۴۷۰۰ مکان دیگر در اقصی نقاط اروپا مقایسه کرده‌اند.
به گفته آنان، برخی از این آثار باستانی دارای طرح‌های خاص و ویژگی‌های «لوزی‌شکل» هستند که احتمال می‌رود در ناحیه باواریا در آلمان کنونی یا در موراویا در جمهوری چک ساخته شده باشند.
با توجه به نبود این نوع پیکان‌ها در گورهای محل مورد مطالعه، محققان نتیجه‌گیری کرده‌اند که این تیرها به‌صورت تجاری به تولنز وارد نشده‌اند و بلکه جنگجویان جنوبی احتمالاً این تسلیحات را با خود به میدان نبرد آورده‌اند.
علاوه بر این، ارتباطاتی بین برخی از اشیاء برنزی کشف‌شده در بستر رودخانه تولنز و سایر آثار متعلق به همان دوره، که در جنوب آلمان و شرق فرانسه‌ی کنونی بدست آمده، شناسایی شده است.
پیش از کشف این میدان نبرد، بسیاری از محققان این عصر برنز را عمدتاً به عنوان دوره‌ای صلح‌آمیز به حساب می‌آورده‌اند، دورانی که در آن تجارت به عنوان عامل اساسی توسعه فرهنگی در نظر گرفته می‌شد. اما کاوش‌های انجام‌شده در دره تولنز نشان داده است که «درگیری‌های شدید و خشونت‌آمیز جزء جدایی‌ناپذیر از زندگی در عصر برنز بوده است.»
آقای اینسلمان اضافه می‌کند که سایت‌های باستان‌شناسی آلمانی مرتبط با همین دوره، تعداد بیشتری از نوک پیکان‌ها را در مقایسه با دوره‌های قبلی نمایان می‌سازند که نشان‌دهنده افزایش خشونت و منازعه‌هاست.
دلایل این افزایش خشونت هنوز ناشناخته است، ولی تغییرات اقلیمی، شیوع بیماری‌ها و بلاهای طبیعی در دوران افول امپراتوری‌های محلی در دریای مدیترانه به عنوان تعدادی از این عوامل مطرح شده‌اند.
یافته‌های اخیر در نشریه علمی «Antiquity» منتشر شده است.
منبع: یورونیوز