به نقل از همشهری آنلاین، سبک زندگی روستایی و دسترسی به تخم‌مرغ یکی از دلایلی است که باعث شده این بازی خاص از دیرباز در این منطقه از شمیران به یکی از سرگرمی‌های رایج اهالی تبدیل شود و به ایام نوروز رنگ و بویی خاص ببخشد.
سید ابوالقاسم میرمحمد میگونی با اشاره به قوانین این بازی می‌گوید: «این سرگرمی معمولاً در دوران نوروز به یکی از سرگرمی‌های محبوب کودکان مبدل می‌شد. بچه‌ها و حتی بزرگ‌ترها به صورت گروهی در سرپل‌ها و میدان‌های روستا گرد هم جمع می‌شدند و به بازی مرغنه‌وازی یا مرغنه‌جنگ می‌پرداختند. همان‌طور که از نامش پیداست، هر یک از بچه‌ها با تخم‌مرغ‌های خود به نبرد با تخم‌مرغ‌های سایرین می‌پرداختند.
قوانین این بازی نیز بسیار ساده بود. هر فردی که تخم‌مرغش شکسته می‌شد، بازنده محسوب می‌شد و می‌بایست یک تخم‌مرغ سالم به برنده اهدا کند. کودکان تخم‌مرغ را در مشت خود و بین انگشتان شست و اشاره نگه می‌داشتند به گونه‌ای که قسمت کوچکی از تخم‌مرغ بین انگشت‌ها نمایان بود. بازیکن رقیب هم به همان شکل تخم‌مرغ را در دست گرفته، باید با تخم‌مرغ خود به تخم‌مرغ بازیکن مقابل ضربه‌ای می‌زد.
با شکسته شدن یکی از تخم‌مرغ‌ها، برنده و بازنده مشخص می‌شد.» هرچند در این بازی همانند بسیاری دیگر از بازی‌ها، احتمال تقلب وجود داشت و برخی افراد محتویات تخم‌مرغ‌ها را با سوزن خالی کرده و داخل آن‌ها گچ می‌ریختند، اما پایان این بازی معمولاً خوش بود. چرا که در بیشتر موارد، بچه‌های روستا پس از بازی به جمع هم می‌نشستند؛ فرد برنده، بازنده‌ها را به منزل خود دعوت کرده و با تخم‌مرغ‌هایی که به دست آورده بود، برای دوستانش نیمرو تهیه می‌کرد.