این مقاله به شما این امکان را می‌دهد که یاد بگیرید چگونه می‌توانید آهن را به بهترین نحو در بدن خود تأمین کنید، یا اگر کمبود آهن دارید، با آگاهی از نشانه‌های آن به پزشک مراجعه کنید و از پیشرفت این مشکل و توسعه آن به کم خونی جلوگیری کنید.
کمبود آهن زمانی بروز می‌کند که مقدار ذخیره آهن در بدن شما به قدری کاهش یابد که دیگر قادر به تأمین نیازهای بدنی نیست. با شدت گرفتن کمبود آهن، کم خونی به وقوع می‌پیوندد و در این حالت به طور خاص با نام کم خونی ناشی از فقر آهن شناخته می‌شود. البته انواع دیگر کم خونی‌ها نیز وجود دارند، نظیر کمبود فولات و کمبود ویتامین B12.
شایان ذکر است که فقدان آهن می‌تواند تأثیر منفی بر عملکرد مغز بگذارد، رفتار فرد را دچار تغییر کند و بر جنبه‌های شغلی و شخصی او اثر بگذارد. همچنین کمبود آهن سبب تضعیف سیستم ایمنی بدن می‌شود و به تبع آن، توانایی فرد در مقابله با عفونت‌ها کاهش می‌یابد.
به برخی از اثرات اولیه ناشی از کمبود آهن توجه کنید:
۱. ناتوانی در جذب آهن،
۲. خون‌ریزی،
۳. رژیم‌های غذایی حاوی مقادیر پایین آهن،
۴. مصرف مواد غذایی که جذب آهن را مختل می‌کند یا ممانعت می‌نماید،
۵. عفونت‌ها،
۶. خون‌ریزی ناشی از انگل‌های روده‌ای،
۷. سوءتغذیه،
۸. و همچنین برخی بیماری‌ها.
از جمله علائمی که حکایت از این دارد که بدن شما مقدار کافی آهن را دریافت نمی‌کند، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
توجه داشته باشید که در زمانی که به آب آشامیدنی سالم دسترسی ندارید، ممکن است در معرض آلودگی آب‌های غیراشامیدنی قرار بگیرید. مصرف آب آلوده می‌تواند موجب ایجاد بیماری و عفونت در بدن شما گردد که در نهایت به کم خونی منجر خواهد شد.
۱. خارش پوست،
۲. خستگی مفرط،
۳. رنگ‌پریدگی،
۴. کاهش اشتها،
۵. پایین آمدن توان تمرکز،
۶. کاهش سطح هوشیاری،
۷. کاهش هموگلوبین (که در آزمایش خون تشخیص داده می‌شود)،
۸. افت توان یادگیری،
۹. احساس سردی در دست‌ها و پاها،
۱۰. فروبردن زبان،
۱۱. سردرد مزمن،
۱۲. ریزش مو،
۱۳. سرگیجه،
۱۴. ناخن‌های آسیب‌پذیر،
۱۵. تنگی نفس،
۱۶. تپش قلب یا تپش غیرمنظم،
۱۷. و احساس خستگی عمومی،
۱۸. و درد در ناحیه سینه.
اگر شما با یکی یا چند مورد از علائم فوق مواجه هستید، به شما توصیه می‌شود که حتماً با پزشک خود تماس بگیرید و درخواست آزمایش خون کنید تا امکان شناسایی کمبود آهن یا عوارض دیگر بررسی شود. اگر پزشک در نتایج آزمایش، مسئله‌ای را تأیید کند، احتمالاً مصرف مکمل‌های آهن به صورت مستقل یا به همراه مکمل‌های دیگر مانند ویتامین B12، فولات، یا ویتامین C برای شما تجویز خواهد شد.
مکمل آهن
در صورتی که تصمیم به ترکیب مصرف این مکمل‌ها با تغییرات در رژیم غذایی خود دارید، می‌توانید راهنمایی‌های زیر را مورد توجه قرار دهید.
برای ارتقاء سطح آهن در بدن شما، روش‌های متعددی موجود است:
۱- مصرف غذاهای سرشار از آهن
به یاد داشته باشید: منابع غنی از آهن شامل آلو، اسفناج، سبزیجات با برگ سبز و جو است.
بدانید: منابعی با آهن مناسب شامل ماهی، دانه‌های سویا، حبوبات، فندق، گوشت و تخم مرغ است.
۲- کوشش برای افزایش جذب آهن
مصرف ویتامین C همراه با مکمل آهن یا مواد غذایی غنی از آهن می‌تواند جذب آهن را افزایش دهد.
به خاطر داشته باشید: از نوشیدن قهوه و چای با شیر یا غذاهای غنی از آهن خودداری کنید؛ چرا که این مواد می‌توانند فرآیند جذب آهن را مختل کنند.
۳- یک نکته بهداشتی
به یاد داشته باشید که وقتی به آب آشامیدنی سالم دسترسی ندارید، ممکن است با آب‌های غیر قابل شرب آلوده شوید، مصرف آب‌های آلوده می‌تواند منجر به بیماری و عفونت در بدن شما گردد که در نهایت به بروز کم خونی کمک می‌کند.
۴- مصرف مکمل‌ها
هر مکملی را که پزشک برای شما تجویز کرده، مورد استفاده قرار دهید. همچنین توجه داشته باشید که پزشک احتمال وجود بیماری‌های عفونی را در بدن شما بررسی کند، زیرا در صورت حضور عفونت، مصرف مکمل‌های آهن ممکن است موجب تشدید این عفونت شود.