بسیاری انتقاد می‌کردند و می‌گفتند که 1400 تمام شد و به رغم اینکه قوا نیز یکپارچه شده ولی از توافق خبری نیست. اما به نظر می‌رسد مذاکراتی غیر مستقیمی که حالا میان آمریکا و ایران در قطر صورت می‌گیرد ما را یک گام به برجام 1400 نزدیک‌تر ساخته است.
آمریکایی‌ها مصر هستند که برای خنثی کردن وابستگی اروپا و سایر مناطق به نفت و گاز روسیه تحریم نفتی روس‌ها را به گونه‌ای جبران کنند. یکی از راه‌ها در حقیقت آزاد کردن فروش نفت ایران است.
لذا حدس زده می‌شود که ایران در حدود 40 میلیون بشکه نفت خام به صورت ذخیره شده دارد. یعنی نفتی که در تانکرها، نفتکش‌ها و یا آب‌ها قرار دارند و یا در مخازنی در داخل کشور هستند. اگر این 40 میلیون به اضافه حداقل 2میلیون بشکه‌ای که می‌تواند صادرات نفت ایران باشد به نفت بازار جهانی اضافه شود آن وقت فشار جلوگیری از صادرات نفت روسیه مقدار قابل توجهی جبران خواهد شد. بنابراین؛ این یک فرصت طلایی برای ایران به‌وجود آورده که در نتیجه جنگ اوکراین و نیازی که به نفت است ممکن است که آمریکایی‌ها مقداری نرمش بیشتر نشان دهند و جدای از آزاد کردن صادرات نفت ایران اجازه دهند که بخش‌های بیشتری از دارایی‌های ایران که در هند، چین، ژاپن و کره جنوبی بلوکه شده بتواند آزاد شود.
بنابراین احتمال اینکه در قطر توافقی صورت گیرد کم نیست. البته باید بدانیم که بسیاری از جمهوریخواهان مخالف هرگونه توافقی با ایران هستند. اما به نظر می‌رسد که بایدن توانسته دموکرات‌های بیشتری را با خود همراه سازد و به علاوه توانسته موافقت بیشتری هم از ناحیه اسرائیلی‌ها بگیرد که خیال آنها را از بابت فعالیت‌های هسته‌ای ایران تا حدودی راحت کند. اما مشاهده می‌شود که جریان‌های تندرو و دلواپس همچنان چندان اعتقادی به مذاکره ندارند. در حالی که بسیاری از جریان‌های اصولگرا خواهان مذاکره هستند. در نتیجه اگر قطر شکست بخورد در حقیقت آخرین مذاکره خواهد بود.
* منتشر شده در روزنامه آرمان ملی/ چهارشنبه ۸ تیر ۱۴۰۱