دکتر محمدرضا شریفیان با تأکید بر اینکه از نظر ماهیتی تفاوتی بین استفاده از هدفون و هندزفری وجود ندارد، بیان کرد: عموماً آسیب های شنوایی ناشی از نوع وسیله نیست، بلکه به مدت و شدت صدایی که فرد به آن گوش می دهد، وابسته است.
وی خاطرنشان کرد: معمولاً شدت صدایی که در زندگی روزمره با آن مواجه هستیم، در محدوده ۴۰ تا ۶۰ دسی بل قرار دارد و در صورتی که این شدت به ۷۰ یا ۸۰ دسی بل افزایش یابد، می تواند به هِرَپ شنوایی و آسیب به سلول های مویی حساس شنوایی، عصب شنوایی و همچنین کاهش شنوایی منجر شود که این نوع آسیب ها جبران ناپذیرند. بدین ترتیب، فرد با کاهش شنوایی در فرکانس های مختلف مواجه می شود و ممکن است در نهایت نیاز به استفاده از سمعک پیدا کند، بنابراین باید استفاده از وسایل صوتی با شدت صدای بالا محدود شود.
شریفیان به این نکته اشاره کرد که شنیدن موسیقی و سایر صداها، اگر با نیروی صوتی نرمال انجام شود، مشکلی به وجود نمی آورد، اما بعضی افراد به منظور لذت بیشتر از موسیقی، صدای آن را بالا می برند. این عادت نادرست در طول زمان می تواند به آسیب و افت شنوایی منجر شود.
به نقل از روابط عمومی وزارت بهداشت، دانشیار گروه گوش، حلق و بینی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با اشاره به فناوری های روز دنیا برای ارزیابی شنوایی و برطرف کردن نواقص آن، گفت: در دانشگاه علوم پزشکی مشهد و مراکز خصوصی، سیستم های تست شنوایی و تعادل وجود دارند که با ارجاع بیماران به این مراکز، می توان ارزیابی های دقیقی از تعادل فرد به عمل آورد.
وی تأکید کرد: در حال حاضر، تست های غربالگری یا تست های عمومی شنوایی در زایشگاه ها برای نوزادان در بدو تولد انجام می شود، زیرا در یک درصد از موارد، نوزادان ممکن است با نواقص شنوایی به دنیا بیایند. این نقص ها می تواند در ارزیابی اولیه شناسایی شده و اقدامات درمانی سریع در این زمینه صورت گیرد. همچنین تست های غربالگری که در مدارس و مراکز پیش دبستانی و در سنین ۵ سالگی به عمل می آید، قادر به شناسایی بسیاری از نواقص شنوایی بوده و کودکان را برای درمان های طبی، جراحی یا تجویز سمعک ارجاع می دهد.
این متخصص گوش، حلق و بینی به تأثیرات صداهای محیطی در برخی مشاغل هم اشاره کرد و توضیح داد: در کارخانجات، کارگران که در محیط های پرسر و صدا مشغول به کار هستند، مانند کارخانه های ریسندگی، باید تست های دوره ای شنوایی را جهت پیشگیری از افت شنوایی ناشی از سر و صدا انجام دهند. سایر افراد نیز در صورت مواجهه با کاهش شنوایی باید به متخصص گوش، حلق و بینی مراجعه کرده و پس از آن برای ارزیابی شنوایی ارجاع داده شوند که با انجام تست های مرتبط و بررسی نتایج آن، اقدامات درمانی مناسب صورت می گیرد.
شریفیان در پایان گفت: در سالمندانی که دچار پیرگوشی می شوند و معمولاً افت شنوایی بعد از سنین ۴۰۵۰ سالگی در همه افراد رخ می دهد، در سطوح مختلف، سمعک هایی که توسط ادیولوژیست تجویز می شود، به این بیماران داده می شود.