در ارتباط با تجمعات کوچک و خاصی مانند تجمع کفن پوشان که دیروز در میدان پاستور برگزار شد، گاهی اوقات رسانه ها هستند که به آن توجه و اهمیت می دهند و به نوعی اهداف این معترضان را محقق می کنند. به عبارتی دیگر، در برابر هر اقدام تندرو، شاهد واکنش تندرو دیگری از سوی برخی رسانه ها هستیم که یکدیگر را مورد تایید قرار می دهند.
گاهی اوقات حرکاتی بر اساس تصورات و احساس وظیفه برخی افراد شکل می گیرد که بر این باورند باید کاری انجام دهند؛ در صورتی که این افراد هیچ جایگاهی در هیچ یک از جریان های سیاسی ندارند.
علت اصلی این مساله این است که این گروه بسیار کوچک هستند و هیچ یک از جناح های اصولگرا، اصلاح طلب یا دیگر گروه ها از آنها حمایت نمی کنند؛ بنابراین جایی برای بحث درباره این موضوع نمی بینم چرا که پرداختن به آن تنها به تسهیل اهداف آنها می انجامد.
هدف اساسی آنها ایجاد جنجال است و چرا باید ما به آن جنجال دامن بزنیم؟ به فرض، جناح اصولگرا در خصوص لایحه حجاب به یک جمع بندی رسیده است و واکنش هایی به این لایحه و ایرادات آن مطرح کرده اند و بر لزوم رفع این ایرادات تاکید کرده اند؛ بنابراین نمی توانیم با توجه به یک جمعیت محدود از موتور سواران، به بحث درباره این موضوع پرداخته و توجه بدهیم.
انتقادات آنها درباره آقای ظریف موضوع جدیدی نیست و در زمانی که رهبری تعریف های مثبتی از آقای ظریف به عنوان سرپرست تیم مذاکره کننده داشتند، مشابه این مباحث مطرح شد، ولی هیچ کسی چندان به آن توجه نکرد. اکنون نیز این مباحث به صورت کمرنگ تری مطرح می شود، اما در مورد جنبه قانونی، روند قانونی آقای ظریف در حال انجام است و اظهار نظر قانونی می تواند مسائل را حل و فصل کند و طرفین به توافقی برسند. اما نمی توان موضوع قانونی را به تجمعات پیوند زد. این یک مساله حقوقی است که رئیس مجلس نیز تاکید کرده که دولت باید در مورد آقای ظریف تابع قانون باشد، اما عده ای نظرات شخصی خود را مطرح می کنند که هیچ مرجع اطلاعاتی آن را تایید نکرده و در زمینه های قانونی صحبت نشده است.
به نظر می رسد که بازتاب دادن به اینگونه تحرکات کوچک به نفع جامعه نیست. گاهی نقد به جریانات سیاسی دیگر قابل قبول و مطلوب است، اما بر روی جریانی که هیچ پشتوانه سیاسی ندارد و هر چه می خواهد می گوید، تمرکز کردن، صحیح نیست. من فعالیت در این زمینه را چندان سالم نمی دانم. این تندروی به جایی نمی رسد جز اینکه دو جریان به ظاهر متضاد در این قضیه همکاری کنند.
یعنی هیچ تندرو نمی تواند بی نظمی ای در جامعه ایجاد کند مگر اینکه ما او را به عنوان نماینده ای از جریان مقابل به رسمیت بشناسیم.
من به طور قطع با چنین تجمعاتی مخالف هستم و آن را عاقلانه نمی دانم و به همین دلیل هم کسی از آن حمایت نمی کند. وقتی هیچ جریان سیاسی از این فعالیت حمایت نمی کند، باید از آن عبور کرده و آن را به حاشیه برانیم. مسائل مهم تری در پیش داریم که رسانه ها باید به آنها توجه کنند. گرچه شما موضوع قانون مداری را دارید، اما در واقع دارید ذهن را از مسائل کلان دور می کنید. ما موضوعاتی درباره دور زدن تحریم ها و حل مشکلات اقتصادی داریم و اگر جامعه را از این جنجال های سیاسی دور کنیم و آرامش برقرار کنیم، فضای مساعدی برای حضور بخش خصوصی فراهم می شود. ادامه توجه به حواشی مانند حضور دو موتور سوار به معنای نادیده گرفتن قانون نیست و درست نیست.
البته مسئولان باید تدابیری برای جلوگیری از برگزاری این تجمعات غیرقانونی اتخاذ کنند، اما فراموش نکنیم که این افراد به دنبال دستگیری خود هستند، پس بهتر است به این موضوع دامن نزنیم که وزارت کشور باید آنها را دستگیر کند. دو نفر ادعایی کرده و رفته اند. یک عنصر تندرو به تنهایی نمی تواند در جامعه تلاطم ایجاد کند مگر اینکه یک تندروی دیگر در مقابل او ظاهر شود و آن را تکمیل کند. در واقع نیاز است که دو جبهه متضاد در مقابل یکدیگر حاضر شوند تا منافع ملی به خطر بیفتد.