با وجود تصوری که درباره خرس های قطبی وجود دارد، باید گفت آن ها به واقع سفید نیستند. موی این موجودات بی رنگ و شفاف بوده و پوست آن ها کاملاً سیاه است. اگر ویژگی های خز و پوست این خرس ها به این شکل نبود، ادامه بقاء در سرمای شدید قطب برای آن ها بسیار دشوار می گشت.
خرس قطبی به عنوان بزرگ ترین شکارچی خشکی در سطح کره زمین شناخته می شود. غذای اصلی این جانور شامل پستانداران دریایی مانند فوک ها و شیرهای دریایی می باشد، اما در برخی مواقع نیز به ماهی ها و لاشه نهنگ ها روی می آورد.
این گونه جانوری به عنوان یکی از شاخص ترین قربانیان تغییرات اقلیمی شناخته می شود و به همین خاطر، اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت آن را در زمره گونه های در معرض تهدید قرار داده است.
خرس قطبی واقعاً چه رنگی است؟
خرس قطبی در نگاه اول به رنگ سفید به نظر می رسد، اما حقیقت این است که این طور نیست. این حیوان که در نواحی یخی قطب شمال زندگی می کند، از دو لایه خز برخوردار است. لایه بیرونی آن، که شفاف و بی رنگ است، موجب می شود که با بازتاب نور خیال انگیزی سفید به نظر آید.
زیر این خز سفید، خرس های قطبی دارای یک لایه خز داخلی و یک پوست کاملاً تیره هستند. این رنگ تیره در شرایط سرد قطب شمال که دما گاه به منفی ۴۰ درجه می رسد، حیاتی است. رنگ سیاه قابلیت جذب بهتر نور خورشید را فراهم می کند و به بدن حیوان کمک می کند تا گرمای لازم را حفظ نماید.
پوست تیره خرس های قطبی غنی از ملانین است؛ ماده ای که نه تنها در حفظ دمای بدن موثر است، بلکه از این جانور در برابر پرتوهای شدید فرابنفش قطب شمال نیز محافظت می کند.
استتاری طبیعی
علاوه بر این، خرس های قطبی به منظور مقابله با سرمای شدید قطب شمال، تقریباً ۱۰ سانتی متر چربی در بدن خود دارند که آن ها را حتی در سردترین زمستان ها گرم نگه می دارد.
ظاهر سفید رنگ این خرس ها به تنهایی برای بقا در سرمای قطب کافی نیست، بلکه به عنوان یک امتیاز بزرگ برای شکار نیز عمل می کند. چه رنگی می تواند برای یک شکارچی که در میان یخ های سرد زندگی می کند، بهتر از سفید باشد؟
رنگ سفید خز خرس قطبی به او این امکان را می دهد تا در بین یخ های قطب شمال به خوبی استتار کند و به آرامی به طعمه اش نزدیک شود بدون آنکه توجه آن را جلب نماید و گام به گام آن را شکار کند.