چقدر از یک موزه ممکن است به سرقت برود؟ در حوالی ساعت دوازده ظهر روز گذشته، پس از گذشت ۲۴ ساعت از ارسال پیام، اداره کل میراث فرهنگی خوزستان در نهایت به این پرسش پاسخ داد: «هیچ سرقتی صورت نگرفته، اما در حال بررسی موضوع هستیم.» از آن ها می پرسم: «اگر سرقتی وجود ندارد، پس دقیقاً چه چیزی را پیگیری می کنید؟»
موضوع به این شکل است که در تاریخ ۱۷ دی ماه ۱۳۹۵، در نامه ای که توسط افشا شده، مجموعه ای از اشیای تاریخی که شامل ۱۶۴ سکه، ۱۱۲ سکه مشکوک به اصالت، تعدادی مُهر باستانی، ظروف فلزی، یک قطعه طلا و تعدادی relic دیگر است، به موزه آبادان واگذار می شود. در این نامه، آورده شده است که اشیاء به قاسم شادی و محمد سلمان پور تسلیم شده اند. دو روز پس از آن، صورت جلسه تأیید و با همکاری یگان حفاظت و مسئول آن، آقای محمدرضا رشیدی، تحویل می شود و رشیدی برای نظارت بر انتقال این اشیاء به صادق مشرقی زاده سپرده می شوند؛ اما ماجرا به همین جا ختم نمی شود.
پس از هشت سال، در آذرماه ۱۴۰۳، معاون میراث فرهنگی استان خوزستان نامه ای به منظور روشن کردن وضعیت صورت جلسه هشت سال پیش ارسال می کند. این نامه را سید محسن حسینی، معاون میراث فرهنگی استان، امضا کرده و محتوا آن به این شکل بیان شده است: «روشن کردن وضعیت صورت جلسه اموال فرهنگی و تاریخی.»
اگر اموال به موزه آبادان منتقل شده اند، پس چرا اداره کل خوزستان مجدداً به دنبال پیگیری شرایط این اشیاء است؟ جزئیات نامه ای که توسط معاون فرهنگی استان به محمدحسین ارسطوزاده، مدیر کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان خوزستان ارسال شده، پیچیدگی مشکلات را بیشتر می کند: «با توجه به نامه شماره ۱۴۰۳۱٫۱۱۸٫۵۷۷۰ مورخ ۱۴۰۳٫۰۷٫۲۸ از رئیس محترم اداره میراث فرهنگی گردشگری و صنایع دستی آبادان و عدم تعیین تکلیف اموال مذکور و همچنین مکاتبات آقایان علی شریقی نسب و سعید پوریچاری با ریاست شهرستان، با توجه به اهمیت مسئله، خواهشمند است دستورات لازم صادر گردد تا مراتب از طریق فرمانده محترم یگان حفاظت و رئیس محترم اداره حراست این اداره کل بررسی و نتایج را به این معاونت اعلام نمایند. همچنین بر اساس مکاتبات ارسالی از اداره شهرستان آبادان، هرگونه تسویه حساب با آقای صادق مشرفی زاده منوط به تحویل و تحول اموال نامبرده به سایر امنای اموال و همچنین تعیین تکلیف اموال توقیفی خواهد بود.
دستور میراث فرهنگی مبنی بر عدم تسویه حساب با مشرفی زاده، که مامور تحویل اموال به آبادان بوده، موجب پیچیدگی بیشتر اوضاع می شود. زمانی که برای کسب اطلاعات بیشتر درباره جزئیات نامه با معاون میراث فرهنگی تماس حاصل نمودیم، پاسخ او غیرمنتظره بود. در ابتدا او وجود چنین نامه ای را انکار کرده و بعد از توضیح ما در مورد جزئیات، از این موضوع اظهار بی اطلاعی کرد.
مشکلات متضاد پیرامون موزه آبادان به این دو اظهارنظر ختم نمی شود. مسئولان خوزستان در ابتدا موضوع سرقت آثار را رد کرده و اظهار داشتند: «تمامی اشیا در مخازن امن موزه نگهداری می شوند.» اما چند روز بعد در اظهاراتی متناقض به این نتیجه می رسند: «موضوع در حال پیگیری است.» به هر حال، به نظر می رسد که ماجرای موزه آبادان، حتی اگر سرقتی در کار نباشد، داستانی پیچیده و طولانی دارد که دست اندرکاران آن از ارائه جزئیات آن پرهیز می کنند.
روزنامه فرهیختگان