تحقیقات جدید حاکی از آن است که افرادی که زمان زیادی را در حالت نشسته به سر می‌برند — حتی اگر هر روز به تمرینات ورزشی بپردازند — در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به بیماری آلزایمر و کاهش کارایی شناختی قرار دارند.
طبق گزارش انتخاب و به نقل از هلث دی؛ مطالعه‌ای که در تاریخ ۱۳ مه در نشریه Alzheimer’s & Dementia منتشر شده، نشان می‌دهد که «نشستن طولانی‌مدت» با تضعیف مغز و افت توانایی‌های حافظه و پردازش اطلاعات ارتباط مستقیم دارد، بدون توجه به میزان فعالیت بدنی فرد.
ماریسا گوگنیت، استاد عصب‌شناسی در دانشگاه پیتسبورگ و نویسنده اصلی این تحقیق در یک بیانیه مطبوعاتی اظهار داشت:
«کاهش احتمال ابتلا به آلزایمر صرفاً به انجام یک جلسه ورزش در روز مرتبط نیست. کاهش زمان نشستن، حتی اگر روزانه ورزش کنید، می‌تواند خطر ابتلا به بیماری آلزایمر را کاهش دهد.»
در این تحقیق، گروه پژوهشی او میزان فعالیت بدنی بیش از ۴۰۰ بزرگسال بالای ۵۰ سال را با استفاده از دستگاه‌های اندازه‌گیری حرکتی که به‌صورت مداوم در طول یک هفته وضعیت حرکتی افراد را رصد می‌کردند، بررسی نمود.
سپس این افراد به‌مدت متوسط هفت سال تحت نظر قرار گرفتند.
نتایج نشان داد که افرادی که بیشتر زمان خود را در حالت نشسته می‌گذرانیدند، به طور قابل توجهی دچار کاهش حجم مغز و عملکرد ضعیف‌تری در آزمون‌های حافظه و پردازش اطلاعات شدند.
نکته قابل توجه این است که این خطر حتی در میان افرادی که ۸۷ درصدشان به معیارهای توصیه شده فعالیت بدنی هفتگی دولت ایالات متحده پایبند بودند، مشاهده گردید.
یافته‌های این تحقیق نشان می‌دهد که «رفتارهای کم‌تحرک» (نظیر نشستن زیاد) می‌توانند به تنهایی به عنوان یک عامل خطر مستقل برای آلزایمر عمل کنند و ورزش به عنوان یک عامل واحد نمی‌تواند تمامی آثار منفی ناشی از نشستن طولانی‌مدت را جبران نماید.
همچنین پژوهشگران دریافته‌اند که این رابطه بین نشستن طولانی‌مدت و کاهش توانایی‌های شناختی، در میان افرادی که حامل ژن پرخطر APOE-e4 هستند (ژن مرتبط با افزایش احتمال ابتلا به آلزایمر) قوی‌تر است.
آنجلا جفرسون، پژوهشگر ارشد و مدیر مؤسس مرکز حافظه و آلزایمر دانشگاه وندربیلت در تنسی، در این زمینه گفت:
«مطالعه ما نشان داد که کاهش زمان نشستن می‌تواند یک راهکار امیدوارکننده برای پیشگیری از تحلیل مغز و کاهش کارایی شناختی به شمار آید. برای سلامت مغز بسیار حائز اهمیت است که در طول روز از حالت نشسته خارج شده و فعالیت بدنی داشته باشیم.»
پژوهشگران تأکید کردند که تحقیقات آینده باید به بررسی این موضوع بپردازند که چرا نشستن طولانی‌مدت قادر است به تحلیل مغز منجر شود.